หลี่เชียนได้ยินแล้วก็อดที่จะลังเลเล็กน้อยไม่ได้
เขาไม่เหมือนกับหลี่ฉางชิง
หลี่ฉางชิงคิดว่าหลี่เชียนแต่งงานกับผู้หญิงที่สูงศักดิ์ที่สุดในใต้หล้าอย่างท่านหญิงเจียหนานแล้ว มีการสนับสนุนจากจวนเจิ้นกั๋วกงแล้ว ผูกสัมพันธ์กับราชวงศ์แล้ว ก็พอสำหรับตระกูลหลี่แล้ว ไว้ผ่านไปอีกสามสี่ห้าปี ท่านหญิงเจียหนานมีหลานชายหลานสาวให้เขาอีกสักสองสามคน ตระกูลหลี่ก็เปลี่ยนหน้าตาใหม่เช่นกัน แม้จะไม่มีอำนาจมากเท่าตระกูลเจียง แต่ก็ไม่เหมือนอย่างตอนนี้ที่ใครๆ ต่างก็กล้าเหยียบย่ำพวกเขา
ไม่มีวิกฤตและความกดดันในการดำรงชีวิตแล้ว เรื่องบางเรื่องก็ไม่ได้รีบร้อนขนาดนั้นแล้วเช่นกัน
ยิ่งกว่านั้นการแต่งงานเป็นเรื่องที่มีเพียงครั้งเดียวในชีวิตของคน หลี่เชียนควรจะเสวยสุขให้เต็มที่ถึงจะถูก
หลี่เชียนรู้สึกได้ถึงความคิดและความหวังดีของบิดา ทว่ากลับไม่อาจรับได้
หากเขาไม่ได้ไปเมืองหลวง ไม่ได้เห็นว่าตระกูลเจียงเผชิญหน้ากับพระประสงค์ของฮ่องเต้ในราชสำนักอย่างหน้าไหว้หลังหลอกอย่างไร ไม่ได้เห็นคู่หมั้นที่รอเลือกสามคนของเจียงเซี่ยน ไม่ได้ใช้กำลังช่วงชิงคนรักของคนอื่น เขาก็อาจจะคิดเหมือนกับบิดาของเขาก็ได้
เมื่อก่อนตระกูลหลี่ก็ร่ำรวยมาก ตอนนี้มีอำนาจอีก ก็ปลอดภัยชั่วคราวแล้ว
พวกเขาทำอะไรอีก ตระกูลหลี่ก็จะไม่มีความเปลี่ยนแปลงมากนักอยู่ดี
ก็ควรจะพักสักหน่อย ทำให้พวกสิ่งที่ช่วงชิงมาก่อนหน้านี้ตกตะกอนลงมา มีลูก อบรมสั่งสอนลูก อีกสิบปีหรื
