บทที่ 272 คลื่นแห่งเคราะห์กรรม
ในเมื่อเป็นตั๊กแตนตัวเดียวกันที่ผูกอยู่บนเชือกเส้นเดียว ลวี่หยางกับซั่วฮ่วนจึงไม่ต้องมาระวังตัวกันอีก ทั้งสองล้วนถูกเจินจวินวางกลอุบายไว้ ยังมีความรู้สึก ร่วมชะตากรรม แฝงอยู่ด้วยซ้ำ
“อย่างไรก็ยังถือว่ามีสิ่งที่ได้รับกลับมา”
ซั่วฮ่วนถอนหายใจเบาๆ “พูดให้เคร่งครัดแล้ว กระบี่เวทเล่มนี้หาใช่ข้าเป็นผู้หลอม แต่เป็นฟ้าประทานมาโดยแท้ มิน่าเล่าจึงมีความอัศจรรย์ในการทำลายภาพลวงตาเห็นความจริงได้”
ลวี่หยางได้ยินดังนั้นก็ยกกระบี่ในมือขึ้นดู
ของวิเศษนี้ถูกหลอมด้วยจิตวิญญาณแท้ของตน เรียกได้ว่าเป็นดั่งของคู่กายที่ยอมรับเพียงตนผู้เดียว ความอัศจรรย์นานาประการจึงเป็นที่เข้าใจได้ดียิ่ง
คุณภาพของกระบี่เล่มนี้ ยัง เหนือกว่า กระบี่อเวจีเสียอีก
เพราะเป็นของวิเศษที่หลอมรวมวัตถุเวททั้งปวงในครอบครองของเขาเข้าไว้ด้วยกัน แม้แต่ ราชโองการแท้จารอักขระทองแห่งวังจักรพรรดิ ซึ่งเป็นของวิเศษครึ่งก้าวสู่สมบัติแท้จริงก็ถูกหลอมเข้าไปด้วย
กระบี่เวทเล่มนี้…มีความอัศจรรย์ถึงห้าประการ!
ในบรรดาของวิเศษชั้นยอด นี่นับได้ว่าเป็นของวิเศษชั้นเลิศ เรียกขานว่า “กึ่งสมบัติแท้” ได้เช่นกัน ก้าวหน้าขึ้นไปอีกเพียงขั้นเดียว ก็อาจกลายเป็นสมบัติแท้ที่ยากจะได้พบโดยตั้งใจ
ความอัศจรรย์แรก ไม่ต้องพูดถึง เป็น กระจ่างทะลุปรุโปร่ง
ความอัศจรรย์นี้เกิดจากการรวมกันของ “ศาสตราวิเศษตรวจฟ้า” กับคุณสมบัติเหยียบอันตรายของกระ
