ของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรกที่เจียงเซี่ยนให้หลี่ตงจื้อเป็นถุงผ้าใบเล็กลายดอกเหมย ดอกกล้วยไม้ และต้นหญ้าสีชมพู ในถุงผ้าใบเล็กบรรจุเครื่องประดับผมรูปดอกไม้ไข่มุกเหอผู่เล็กๆ คู่หนึ่งเอาไว้ แม้จะชิ้นเล็ก แต่กลับประณีตมาก ไข่มุกที่ใหญ่เพียงแค่เมล็ดข้าวสารบ้างสีขาวบ้างสีชมพูถูกร้อยเป็นดอกโบตั๋นขนาดเท่าจอกเหล้า ซ้อนกลีบกันชั้นแล้วชั้นเล่า สะท้อนใบไม้สองสามใบที่ร้อยจากมรกตขนาดเท่าเมล็ดข้าวสาร สีสันสดใสสวยงามจนไม่กล้าละสายตา ไข่มุกและอัญมณีแวววาวละลานตา
ฮูหยินฉีเป็นคนเตรียมของขวัญชิ้นนี้ให้นาง
ฮูหยินฉีคิดว่า บุรุษของตระกูลหลี่นั้นพูดง่าย ขอเพียงความสัมพันธ์ของเจียงเซี่ยนกับหลี่เชียนไม่เลว ก็จะไม่มีปัญหาอะไร แต่สตรีจากเรือนด้านในนั้นกลับไม่เหมือนกัน แม้จะไม่ต้องเจอกันทุกวัน ทว่าก็ต้องติดต่อกันบ่อยๆ หลี่ตงจื้อที่เป็นลูกสาวแท้ๆ เพียงคนเดียวของฮูหยินเหอ และเป็นน้องสาวสามีของเจียงเซี่ยนจึงสำคัญมาก
ไม่จำเป็นต้องทำให้นางชอบ แต่ก็ไม่อาจเมินนางได้เช่นกัน อาจจะทำให้เกิดความบาดหมางระหว่างทั้งสองคน
เจียงเซี่ยนรู้ว่าฮูหยินฉีหวังดีกับตนเอง นางที่ถูกฮูหยินฉีสั่งสอนอย่างจริงใจ ตกลงอย่างเชื่อฟัง ทว่าในใจกลับไม่ค่อยเห็นด้วยนัก
เห็นแก่หลี่เชียน ขอเพียงเป็นญาติของเขา นางก็จะยอมให้เล็กน้อย แต่หากจะให้นางไปประจบประแจง นางยังทำไม่ได้จริงๆ
ทว่าหลังจากนางเห็นหลี่ตงจื้อ และคิดถึงท่าทีที่หลี่ฉางชิงปฏิบัติกับฮูหยินเ
