หอ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเห็นใจหลี่ตงจื้อมากขึ้นเล็กน้อย
คนต่อมาที่ถูกแนะนำให้เจียงเซี่ยนก็เป็นพวกญาติที่เกี่ยวดองกันกับตระกูลที่สนิทสนมกันมากจนเหมือนเป็นคนในครอบครัว
พวกจินไห่เทากับเซ่ารุ่ยฉวยโอกาสตีสนิทกับหลี่ฉางชิง ยอมรับเองว่าเป็นผู้อาวุโสของนาง แต่ก็ไม่ต้องการให้นางคุกเข่าคำนับ ทว่ากลับขอว่าอยากดื่มชาของสะใภ้เอง และให้ของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรก
ชาติก่อน พวกเขายังไม่มีสิทธิมีที่นั่งต่อหน้าเจียงเซี่ยน ต่อให้เจียงเซี่ยนเคยเจอสักครั้งหรือสองครั้งก็อาจจะจำไม่ได้เช่นกัน แต่ชาตินี้นางแต่งงานกับหลี่เชียน ต่อไปก็หลีกเลี่ยงการติดต่อกับคนเหล่านี้ไม่ได้แล้ว นางจึงไม่แสร้งทำตัวเหนือกว่าคนทั่วไปเช่นกัน นางยิ้มพลางยกน้ำชาให้พวกเขา และรับของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรกกองใหญ่
ทุกคนต่างมีความสุข บรรยากาศคึกคักมาก และให้เกียรติหลี่ฉางชิงอย่างเต็มที่
หลี่ฉางชิงอดไม่ได้ที่จะลากเกาฝูอวี้ไปข้างๆ และชมว่า “ก่อนหน้านี้พวกเรายังปรึกษากันอยู่ว่าอยากให้หลี่เชียนแต่งงานกับสตรีชนชั้นสูง แต่เขาไม่เห็นด้วย แถมยังบอกข้าว่าแทนที่จะแต่งงานกับภรรยาที่ตระกูลของนางมีจุดยืนแตกต่างกับตระกูลหลี่ สู้หาตระกูลพ่อตาแม่ยายที่ฐานะครอบครัวธรรมดา ทว่ายืนอยู่ข้างตระกูลหลี่ได้อย่างแน่วแน่ และช่วยพูดให้ตระกูลหลี่ดีกว่า เจ้าดูตอนนี้ ข้าผิดหรือไม่?”
เกาฝูอวี้ยิ้มอย่างเงียบๆ
ทว่าเกาเมี่ยวหวาที่คอยรับใช้เกาฝูอวี้อยู่ข้างๆ ตลอดกลับ
