อีกคนหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของเจียงเซี่ยนคือหม่าหย่งเซิ่ง
คนรับใช้ที่จงรักภักดีต่อหลี่เชียนเป็นอย่างมาก
ดูสูง อ้วน ขาวเกลี้ยงเกลา และยิ้มตาหยี ความจริงแล้วใจร้ายมาก ทุกครั้งที่หลี่เชียนเข้าเมืองหลวงมักจะพาเขาไปด้วย จะเลี้ยงแขก ให้ของขวัญ ติดสินบน หรือดึงมาเป็นพวก ไม่มีเรื่องไหนที่ขาดเขาได้ จนกระทั่งมีครั้งหนึ่งเขายุยงให้หลี่เชียนเลียนแบบหลี่ว์ปู้เหวย…เจียงเซี่ยนถึงกับขบเขี้ยวเคี้ยวฟันตอนที่เห็นเขา บางครั้งก็อดที่จะคิดไม่ได้ว่า หากวันไหนหลี่เชียนทรยศ และเป็นฮ่องเต้ หม่าหย่งเซิ่งผู้นี้จะต้องเป็นขุนนางทุจริตอันดับหนึ่งข้างกายหลี่เชียนอย่างแน่นอน หากหลี่เชียนอารมณ์ดี ตอนหม่าหย่งเซิ่ง และให้เขาเข้าวังไปเป็นหัวหน้าขันทีของวังเฉียนชิงก็ดี นางถึงกับมองข้ามจงเทียนอวี่แม่ทัพผู้กล้าหาญที่มีชื่อเสียงโด่งดังภายใต้บังคับบัญชาของหลี่เชียนไป
หม่าหย่งเซิ่งไม่เฉลียวฉลาดเหมือนชาติก่อนแม้แต่นิดเดียว พอเห็นนางก็หรี่ดวงตาที่เรียวยาวและเรียกไม่หยุดว่า “พี่สะใภ้”
เจียงเซี่ยนรำคาญเขาจริงๆ จึงเลือกถุงเท้าสองคู่เป็นของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรกให้เขาไปส่งๆ
เขาก็ไม่โกรธเช่นกัน ดูยิ้มอย่างดีใจมาก และรีบรับเอาไว้
เจียงเซี่ยนมอบกระเป๋าเงินเป็นของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรกให้พี่น้องจงเทียนอี้กับจงเทียนอวี่คนละชิ้น
จงเทียนอี้ยิ้มพลางเรียกนางว่า “น้องสะใภ้” ส่วนจงเทียนอวี่พยักหน้าให้นาง
เจียงเซี่ยนเจอแม้กระทั่งซุนซ
