!”
บิดาชอบเจียงเซี่ยนแบบนี้ หลี่เชียนรู้สึกดีใจมาก จนอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้
เขาอดไม่ได้ที่จะล้อบิดาเล่นว่า “เช่นนั้นข้าก็ทำถูกแล้วใช่หรือไม่! หากทำตามความคิดท่าน ข้าแต่งงานกับลูกสาวของตระกูลโหวหรือป๋อแล้ว จะมีจิตใจแบบเจียหนานได้หรือ? ท่านดูเจียหนานสิว่าเรียกท่านอย่างสดใสแค่ไหน!”
หลี่ฉางชิงพยักหน้าไม่หยุด และเอ่ยพลางยิ้มตาหยีว่า “นั่นก็เพราะภรรยาเจ้ารู้จักพูดเช่นกัน”
นี่เพียงแค่เรื่องชาถ้วยเดียว ก็ผูกมิตรกับหลี่ขุยได้แล้ว
ลูกสะใภ้คนนี้ของเขาก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน!
ต่อไปลูกที่เกิดมาต้องฉลาดอย่างแน่นอน
หลี่ฉางชิงหัวเราะ สองฝ่ามือเกือบจะตบหลี่เชียนล้มลง
หลังจากนั้นคนที่ทำให้เจียงเซี่ยนประทับใจก็คือหลี่เหลยกับบิดา
ครอบครัวนี้เป็นญาติที่เกินห้ารุ่นของหลี่ฉางชิง ตอนที่หลี่ฉางชิงไม่มีกินและหนีภัยแล้งไป บิดาของหลี่เหลยเคยให้เงินหลี่ฉางชิงสองตำลึงเป็นค่าเดินทาง หลายปีนั้นหลี่ฉางชิงไม่อยู่บ้าน บิดาของหลี่หลินเสียชีวิต มารดาหนีไปกับคนอื่น ก็เคยอาศัยอยู่ที่บ้านของหลี่เหลยสองปีเช่นกัน
เจียงเซี่ยนอดไม่ได้ที่จะมองหลี่เหลยอีกเล็กน้อย
หลี่เหลยเตี้ยกว่าหลี่เชียนครึ่งศีรษะ หน้าตาหล่อเหลาและสุภาพ เหมือนบัณฑิต
หลังจากจบเรื่องเจียงเซี่ยนก็พบว่าหลี่เหลยเป็นบัณฑิตจริงๆ แถมยังมีชื่อซิ่วไฉอยู่กับตัว แล้วก็เป็นคนที่มีไหวพริบและร่าเริงมากเช่นกัน ตามหลักแล้วมีความสัมพันธ์ขั้นนี้ หลี่เหลยน่าจะอยู่ที่ตระกูลหลี่เหมือน
