งให้เซ่ารุ่ยนั่ง เซ่ารุ่ยก็ไม่เกรงใจแม้แต่นิดเดียว ให้นั่งก็นั่งไป ข้าเห็นสีหน้าของหม่าเซี่ยงหย่วนในตอนนั้นผิดปกติเล็กน้อย ตอนหลังข้าถึงรู้ว่า ที่แท้หม่าเซี่ยงหย่วนแก่กว่าเซ่ารุ่ยหลายเดือน เพียงแต่หม่าเซี่ยงหย่วนย้ายมาจากทางเหลียวตง เขาสนิทกับเลี่ยวซิวเหวินผู้บัญชาการเหลียวตงมาก และเมืองเซวียนก็เป็นเขตอิทธิพลของตระกูลเจียงมาตลอด เขาจะอยู่ที่เมืองเซวียนได้นานแค่ไหนกันแน่ ทุกคนต่างก็ไม่มั่นใจ และไม่อยากเข้าไปพัวพันในนั้น ดังนั้นเขามาซานซีเกือบสองปีแล้ว แต่ทุกคนก็ไม่ค่อยไปมาหาสู่กับเขานัก จึงยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องรู้วันเกิดของเขาแล้ว”
เรื่องนี้บอกได้เพียงว่าความรู้สึกของหลี่เชียนเฉียบไวมากทีเดียว
ชาติก่อนหลังจากหม่าเซี่ยงหย่วนเป็นคนนำทางนำชนกลุ่มน้อยทางเหนือบุกเข้าโจมตีเมืองหลวง ลุงของนางก็เคยวิเคราะห์หม่าเซี่ยงหย่วนให้นางฟัง โดยบอกว่าเขาหน้าไหว้หลังหลอก ดูเหมือนเปิดเผยตรงไปตรงมาและใจกว้าง ความจริงแล้วจิตใจคับแคบ เห็นแก่ตัว และเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น คนแบบนี้ต่อให้ไม่ถูกน้องชายของคนสกุลฟางใส่ร้าย ไม่ช้าก็เร็วสักวันหนึ่งเขาก็จะทำลายแคว้นเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว
อย่าว่าแต่คบหาเลย เขาไม่ใช่คนที่อยู่ในค่ายด้วยซ้ำ
ทว่าเวลานี้เจียงเซี่ยนกลับสนใจอีกเรื่องหนึ่งมากกว่า นางถามหลี่เชียนอย่างสนใจมาก “หูอี่เหลียงมาดื่มเหล้ามงคลแล้ว เขามอบของขวัญอะไรให้พวกเราหรือ?”
พวกเรา!
เจียงเซี่ยนพูดว่าพวกเรา!
หลี
