ทันที และให้เจียงเซี่ยนขึ้นเตียงก่อนเช่นกัน
“เจ้านอนข้างในดีกว่า” เขาเอ่ยอย่างจริงจังว่า “หากตอนกลางคืนเจ้าอยากดื่มน้ำ ข้าก็จะได้รินให้เจ้า”
ดีขนาดนี้จริงๆ หรือ?
เจียงเซี่ยนตัดสินใจว่าอีกเดี๋ยวจะลองทดสอบเขา
นางหลบอยู่ข้างในอย่างแผ่วเบา ดึงผ้าห่มมาถึงอก และหลับตาลง
จู่ๆ หลี่เชียนก็ลุกขึ้น
เจียงเซี่ยนตกใจมาก จึงรีบลืมตาขึ้น
ก็เห็นว่าเขาโน้มตัวไปย้ายโคมวังหลวงที่วางอยู่ตรงหัวเตียงของพวกนางลงไปบนพื้น
แบบนี้…ก็ส่องไม่ถึงหัวเตียงของพวกนางแล้ว
เจียงเซี่ยนลังเลอยู่ชั่วครู่ และเอ่ยว่า “ตอนที่เจ้านอนไม่ชอบจุดโคมไฟเอาไว้หรือ?”
“ตอนที่นอนใครจะจุดโคมไฟเอาไว้กัน” หลี่เชียนเอ่ย และทันใดนั้นก็รู้ว่าตนเองพูดผิดแล้ว
คนธรรมดาต่างไม่จุดโคมไฟ และนอนเร็วตื่นเช้า เพื่อน้ำมันตะเกียงไม่กี่เหลี่ยง[1]
ทว่าเจียงเซี่ยนกลับเติบโตในสถานที่ที่สูงศักดิ์ที่สุดในใต้หล้า ตอนที่นางนอน ก็ต้องจุดโคมไฟเอาไว้เช่นกัน
“เช่นนั้นข้าย้ายโคมไฟมาดีกว่า!” หลี่เชียนเอ่ยพลางลุกขึ้นไปหยิบโคมไฟ
———————————-
[1] 1 เหลี่ยง = 50 กรัม
