นไม่ปรากฏตัวเลย
ฮูหยินฉีอดที่จะคิดเล็กคิดน้อยในใจไม่ได้
ได้ยินว่าฮูหยินคนนี้ของตระกูลหลี่มาจากตระกูลที่ยากจนและฐานะต่ำต้อย ควบคุมเรื่องในจวนไม่ค่อยได้ หากเป็นแบบนี้จริงก็ดี อย่างน้อยบนศีรษะของเจียหนานก็ไม่มีแม่สามีที่สั่งมั่วซั่วบงการนาง
ฮูหยินฉียิ้มพลางเข้าไปในห้องหอ
หลี่ฉางชิงอ้างว่ายังมีแขกที่ต้องต้อนรับ และให้คนไปเชิญฮูหยินเหอมา
ฮูหยินฉีได้ยินก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านไปทำงานของท่านเถอะ ทางข้าไม่นานก็เสร็จแล้ว”
ตกแต่งอย่างไร ตระกูลหลี่ส่งแผนผังของห้องหอมาถึงมือของฮูหยินฝางตั้งนานแล้ว ตกแต่งห้องหออย่างไร เมิ่งฟางหลิงก็มอบหมายงานให้ไป่เจี๋ยกับฉิงเค่อแล้วเช่นกัน ฮูหยินฉีเพียงแค่ยืนดูอยู่ข้างๆ ก็พอแล้ว
หลี่ฉางชิงยิ้มพลางเอ่ยว่า “รบกวนฮูหยินฉีแล้ว” และบอกลาแล้วไปที่เรือนด้านหน้า
สินเดิมของท่านหญิงค่อยๆ ยกเข้ามาทีละหีบ
หีบแรกเข้ามาในบ้านแล้ว ส่วนหีบสุดท้ายว่ากันว่ายังอยู่นอกประตูเมือง
ทั้งหมดสามร้อยสามสิบหกหีบ
เป็นคนที่มีสินเดิมมากที่สุดที่หลี่ฉางชิงเคยเห็นมาในชีวิต
เขาดีใจจนหุบปากไม่ค่อยได้
หลายปีมานี้ราชสำนักท้องพระคลังว่างเปล่าตลอด หลี่เชียนสามารถขอให้ท่านหญิงเจียหนานลดตัวลงมาแต่งงานด้วยได้ เขาก็ไม่ได้หวังด้วยซ้ำว่าท่านหญิงเจียหนานจะมีสินเดิมกี่หีบ คิดว่าหากตระกูลเจียงไม่ได้เตรียม เขาก็จะให้เพิ่มเอง คิดไม่ถึงว่าเจียหนานไม่เพียงแต่มีสินเดิมมากมาย ทว่ายังมากมายถึงระดับนี้
เขาอดไม่ได
