าเยี่ยมเจ้าสักหน่อย”
เจียงเซี่ยนเม้มปากยิ้ม และเอ่ยเสียงเบาว่า “ท่านพี่ไม่ต้องกังวล ข้าพึ่งพาจวนเจิ้นกั๋วกงหากยังใช้ชีวิตลำบากอีก นั่นก็คงเป็นสิ่งที่เทวดาต่างก็มองต่อไปไม่ได้แล้วจริงๆ หลังจากท่านพี่กลับไปแล้วก็ต้องตั้งใจสร้างความดีความชอบต่อแคว้นอย่างใหญ่หลวงและทำงานใหญ่ให้สำเร็จ ทำให้จวนเจิ้นกั๋วกงรุ่งโรจน์ และทำให้ข้ามีที่พึ่งพาด้วย”
“พูดเหมือนข้าไม่มีอะไรดีสักอย่าง” เจียงลวี่เอ่ยด้วยรอยยิ้ม แต่จิตใจกลับเบิกบานกว่าตอนที่เพิ่งมามาก
ทั้งสองคนรับประทานอาหารเย็นกันอย่างเงียบๆ และย้ายไปนั่งคุยกันใต้ค้างผูเถาตรงมุมขวาของลานบ้าน
เพียงแต่ทั้งสองคนเพิ่งยกถ้วยชาขึ้น ยังไม่ทันคุยอะไรกัน ก็ได้ยินคนพูดอยู่นอกกำแพงว่า “พวกเจ้าไม่ได้ไปดู น่าเสียดายจริงๆ สินเดิมของท่านหญิง ไม่เพียงแต่มีมาก ทว่าทั้งหมดยังเป็นของหายากด้วย! มีชิ้นหนึ่งที่เรียกว่าตู้แช่ แม้แต่ใต้เท้าก็ไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ หัวหน้าพ่อบ้านหลี่เป็นคนอธิบาย ทุกคนถึงจะรู้ว่าสิ่งนั้นไว้ทำอะไร! ตอนนี้คนในเมืองไท่หยวนมีใครไม่รู้บ้างว่านายท่านของพวกเราแต่งมนุษย์ทองคำกลับมา”
———————————–
[1] 1 ลี้ = 500 เมตร ดังนั้น 2 ลี้ = 1 กิโลเมตร
