ึ้นมา ไม่นานก็เข้าสู่ดินแดนแห่งความฝัน
ยามจื่อ ไป่เจี๋ยเป็นคนปลุกนาง ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น นางก็พลิกตัวและงีบอีกครู่หนึ่งถึงจะลุกจากเตียง แต่ในใจกลับคิดว่า เดี๋ยวเจอหลี่เชียน ต้องบอกเขาว่า นางโตมาขนาดนี้ก็เพิ่งเคยตื่นเช้าขนาดนี้เป็นครั้งแรก เขาต้องชดใช้ที่นางไม่ได้นอน
ไม่รู้ว่าตอนที่หลี่เชียนได้ยินนางเอ่ยเช่นนี้จะทำหน้าอย่างไร? จะคิดว่านางมักจะก่อกวนอย่างไร้เหตุผลหรือไม่? จะคิดว่านางจงใจหาเรื่องหรือเปล่า…
เจียงเซี่ยนคิดในใจเช่นนั้น ทว่าในจิตใต้สำนึกกลับมั่นใจมากและรู้ว่าหลี่เชียนไม่มีทางตำหนินางจริงๆ จึงอดที่จะยิ้มมุมปากไม่ได้
กว่าจะอาบน้ำ เปลี่ยนชุดแต่งงาน หวีผม และกินบัวลอยเสร็จ ท้องฟ้าก็ค่อยๆ สว่างขึ้นแล้ว
ทันใดนั้นฮูหยินฝางที่เฝ้าอยู่ข้างกายนางมาตลอดก็น้ำตาร่วงลงมา
เจียงเซี่ยนที่ยังเยาว์วัย จะแต่งงานแล้ว!
จะกลายเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลอื่นแล้ว!
ไทฮองไทเฮาที่อยู่ในวังไม่ได้เห็นแม้แต่การบอกลาครั้งสุดท้ายของนางด้วยซ้ำ
ใครจะรู้ว่าออกไปเที่ยวธรรมดาครั้งหนึ่ง เจียงเซี่ยนจะบอกลาเมืองหลวงที่เกิดและเติบโตที่นี่ตั้งแต่นี้ไป บอกลาญาติกับเพื่อนที่เห็นนางมาตั้งแต่เด็กจนโต แต่งงานไปอยู่ไกลถึงซานซี แต่งงานกับคนที่พวกเขาไม่เคยรู้จักมาก่อน…สิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขาวางใจก็คือตระกูลหลี่ฐานะครอบครัวต่ำกว่า ถึงจะแต่งงานไปอยู่ไกล ตระกูลหลี่ก็ไม่กล้ารังแกเจียงเซี่ยนอยู่ดี…
วันนี้เป็นวันดีของเด็กคนนี้ ทางน
