ากตระกูลเซ่าได้อย่างแท้จริงสักที ก็เป็นเพราะกังวลมากเกินไปไม่ใช่หรือ
เขาพยักหน้าอย่างลึกๆ แล้วตนเองก็คิดว่าเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน และตามจินเซียวไปตรวจดูอาหารต่างๆ ที่จะเลี้ยงแขกวันนี้ที่ห้องครัว
—
ทว่าทางเจียงเซี่ยนนั้นกำลังลองชุดแต่งงาน
ในที่สุดกองพระภูษาก็ตัดชุดแต่งงานทั้งชุดออกมาทันก่อนเจียงเซี่ยนจะแต่งงาน
ทอลายสีแดงเข้ม เส้นไหมทอด้วยไหมทองที่ทองอร่าม ทำให้ชุดแต่งงานทั้งชุดงดงามตระการตา
เจียงเซี่ยนชอบใจมาก และสวมชุดแต่งงานเดินไปเดินมาในห้อง
ชีกูรีบเข้าไปยกชายกระโปรงขึ้น
ฮูหยินฝางตวาดด่านางอย่างจนใจว่า “อย่าทำให้เสื้อผ้าสกปรกเลย ถึงเวลานั้นเจ้าจะใส่อะไรแต่งงาน!” แล้วก็สั่งชีกูว่า “ช่วยท่านหญิงถอดชุดแต่งงานและแขวนไว้ให้ดี ถึงวันที่ออกเรือนค่อยเปลี่ยนให้ท่านหญิง”
ชีกูขานรับว่า “เจ้าค่ะ” อย่างนอบน้อม ไม่กล้าขัดขืน
แน่นอนว่าเจียงเซี่ยนก็ไม่อาจปัดความหวังดีของฮูหยินฝางได้เช่นกัน ฮูหยินฝางไล่คนรับใช้ในห้องออกไป แล้วหยิบภาพวาดการเสพสังวาสที่นำออกมาจากในวังมาเอ่ยพวกวิธีการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันของสามีภรรยาให้เจียงเซี่ยนฟังเสียงเบา
นางได้ยินก็เขินจนหน้าแดง
ชาติที่แล้วก่อนนางจะแต่งงานไทฮองไทเฮาก็พูดกับจ้าวอี้อย่างชัดเจนเช่นกันว่า หลังจากนางอายุครบสิบห้าปีเต็มแล้วทั้งสองคนถึงจะเข้าหอได้ จ้าวอี้ก็รับปากอย่างเต็มปากเต็มคำ ตอนนั้นนางกับไทฮองไทเฮาต่างก็ซาบซึ้งมาก ไทฮองไทเฮาอาจจะคิดไม่ถึงว่าตนเองจะจ