จินเซียวรู้สึกสบายใจเล็กน้อย
ทว่าใบหน้าของเติ้งเฉิงลู่กลับแดงจนเหมือนเมฆหลากสียามพระอาทิตย์ขึ้น
เขาเอ่ยอย่างตะกุกตะกักว่า “เรื่องแบบนี้…ควรถามพ่อแม่ของข้ามากกว่า…”
ยิ่งกว่านั้นเขาไม่อยากแต่งงานเร็วขนาดนี้ด้วยซ้ำ
เขาชอบเจียงเซี่ยนมากมาโดยตลอด
ต่อให้เวลานี้เจียงเซี่ยนจะแต่งงานแล้ว เขาก็ยังชอบนางมากอยู่ดี
ต่อไปเขาก็ต้องแต่งงานเช่นกันอย่างแน่นอน แต่ไม่ใช่เวลานี้
แบบนี้ไม่ยุติธรรมแล้วก็ไม่ให้เกียรติผู้หญิงที่จะเป็นภรรยาของเขาในอนาคต
และเขาคิดว่าหลี่เชียนไม่ได้หวังดีที่จะเป็นพ่อสื่อให้เขา
หลี่เชียนต้องรู้เรื่องที่เขาชอบเจียงเซี่ยนอย่างแน่นอน ดังนั้นถึงได้เลือกเขาและเป็นพ่อสื่อให้คุณหนูจิน
เขาไม่ใช่ผู้ชายเหลาะแหละและทำอะไรตามใจตนเองที่ไม่รู้มาตรฐานคุณธรรมและพฤติกรรมในสังคมเสียหน่อย ทั้งที่รู้ว่าผู้หญิงที่ชอบมีสามีแล้วยังจะไปทำอะไรลับๆ ล่อๆ และทำให้ผู้หญิงที่ชอบลำบากใจ จนสามีภรรยาแตกหักกันเพราะเขา…ทว่าหากเขาไม่ตกลง หลี่เชียนจะคิดว่าเขายังคิดถึงเจียงเซี่ยนอยู่หรือไม่!
เติ้งเฉิงลู่ลำบากใจมาก และรู้สึกว่าไม่ว่าตนเองจะทำอย่างไรก็ลำบากทั้งนั้น
หลี่เชียนได้ยินแล้วก็รู้สึกกระวนกระวายใจ
เขาไม่กลัวจ้าวเซี่ยว
เพราะจ้าวเซี่ยวจะมาแย่งอย่างเปิดเผย
เขากลัวคนอย่างเติ้งเฉิงลู่ แล้วก็คนอย่างหวังจ้าน
ชอบอย่างเงียบๆ ทุ่มเทอย่างเงียบๆ ไม่เคยโอ้อวดสิ่งที่ตนเองทำแม้แต่อย่างเดียว ทว่ากลับสามารถทำให้คนละอายใจ รู้
