สนมกันมาก”
หลี่เชียนกับเจียงลวี่ยิ้มพลางขานว่า “ขอรับ” และไปต้อนรับเฉาเซวียน เติ้งเฉิงลู่ และหวังจ้านด้วยกัน
ส่วนเจียงเซี่ยนกำลังบอกพี่น้องสกุลฉีกับจินย่วนว่าจะใช้ดอกเทียนทาเล็บอย่างไร “…หลังจากตำให้เป็นน้ำแล้ว ต้องเติมสารส้ม ตอนที่ทา ต้องใช้ผ้าผืนบางพันปลายนิ้วเอาไว้ ไม่อย่างนั้นหากน้ำดอกเทียนเปื้อนปลายนิ้ว จะล้างออกยากมาก”
ทุกคนพยักหน้า
ไป๋ซู่เดินเข้ามา และยิ้มพลางถามพวกนางว่า “ทุกคนแพ้อะไรหรือไม่? วันนี้ห้องครัวต้มน้ำแกงถั่วเขียวแล้วก็ต้มน้ำแกงลิลลี่เม็ดบัวด้วย อากาศร้อนเกินไป ข้าคิดว่ากินน้ำแกงถั่วเขียวสักหน่อยจะดีกว่า แต่น้ำแกงถั่วเขียวมีฤทธิ์เย็น เจียหนานจึงกินไม่ได้ หากพวกเจ้ามีใครกินไม่ได้เหมือนกัน ข้าจะให้พวกสาวใช้ยกน้ำแกงไป่เหอเม็ดบัวเข้ามา ต่างก็อุ่นทั้งนั้น”
ทุกคนตอบโดยพร้อมเพรียงว่า “ไม่แพ้อะไรเจ้าค่ะ!”
“เช่นนั้นข้าจะให้พวกสาวใช้ยกน้ำแกงถั่วเขียวเข้ามา” ไป๋ซู่ยิ้มตาหยีและมองเจียงเซี่ยนครั้งหนึ่ง แล้วเอ่ยว่า “มีแต่เจ้าที่กินน้ำแกงลิลลี่เม็ดบัวแล้ว”
เจียงเซี่ยนทำหน้ามุ่ย และเอ่ยว่า “ชิงฮุ่ยกินน้ำแกงไป่เหอเม็ดบัวเป็นเพื่อนข้า”
“ข้าไม่กินเป็นเพื่อนเจ้าหรอก!” ไป๋ซู่เอ่ยพลางหัวเราะ “ใครใช้ให้เจ้าไม่ไปเดินเล่นในลานเป็นเพื่อนข้าทุกวันหลังอาหารเย็น? เจ้าก็ทำได้เพียงมองพวกเรากินน้ำแกงถั่วเขียว”
เจียงเซี่ยนประท้วงตาโต
ไป๋ซู่ไม่สนใจ และสั่งให้สาวใช้ไปยกน้ำแกงถั่วเขียวกับน้ำแกงลิล
