ลี่เม็ดบัวทันที
พี่น้องสกุลฉีป้องปากยิ้ม
ทว่าจินย่วนกลับขอบตาแห้งผาก
ท่านหญิงเจียหนานเป็นคนที่น่าอิจฉาจริงๆ ทั้งมีคนในครอบครัวให้ท้าย ทำให้นางได้แต่งงานกับคนที่ตนเองชอบตามที่ใจปรารถนา แล้วยังมีเพื่อนสนิทที่สนิทกับนางเหมือนพี่น้อง และคบหากันอย่างจริงใจมาก
จินย่วนถือน้ำแกงถั่วเขียว และอดที่จะเอ่ยกับเจียงเซี่ยนเสียงเบาไม่ได้ว่า “ท่านหญิง วันนั้นบนหออี้เซียน ทำให้ท่านหัวเราะเยาะแล้ว!”
ไม่ว่าเจียงเซี่ยนจะมีเป้าหมายหรือความคิดอะไร เจียงเซี่ยนยินดีช่วยนางให้หลุดพ้นจากเซ่าหยาง นางก็ซาบซึ้งใจมาก นางมาพบเจียงเซี่ยน ตามหลักแล้วก็ควรจะขอบคุณเจียงเซี่ยนถึงจะถูก แต่เรื่องราวเกี่ยวข้องกับการแต่งงานของนาง และเรื่องราวก็ยังไม่จบสิ้น ต่อหน้าพี่น้องสกุลฉี นางไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดี จึงทำได้เพียงหลบเลี่ยง และแสดงความขอบคุณของตนเองทางอ้อม
เจียงเซี่ยนนึกถึงจินย่วนที่ปฏิบัติกับคุณหนูโหยวอย่างวู่วาม และคิดว่าความอบอุ่นแบบนี้อาจจะเป็นขีดจำกัดของจินย่วน
ทว่านางอยู่ในตำแหน่งสูงมานาน คนที่เจอนางต้องจำศีลและรอโอกาส จึงไม่เห็นด้วยที่จินย่วนยอมก้มศีรษะ
นางโบกมืออย่างสบายๆ และเอ่ยว่า “ทุกบ้านต่างก็มีความลำบากของตนเอง ไม่ใช่ความผิดของเจ้าเสียหน่อย เจ้าไม่จำเป็นต้องขอโทษ” แล้วถามถึงวันเกิดของจินย่วน “ข้าได้ยินฉีตานกับฉีซวงบอกว่า ตระกูลของพวกเจ้าส่งเทียบเชิญให้พวกนางตั้งนานแล้ว อีกไม่กี่วันก็ยี่สิบแล้ว เวลานี้เจ้ายั
