ทาเล็บ เดี๋ยวพวกเจ้าแต่ละคนเอากลับไปด้วย”
พี่น้องสกุลฉีสงสัยความสามารถในการประดิษฐ์ของของเจียงเซี่ยนมาก
ทว่าเจียงเซี่ยนกลับมั่นใจในตนเองกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก
ในวังเงียบเหงา นี่เป็นหนึ่งในสิ่งที่นางในมักจะทำ กระทั่งยังจะแข่งกันด้วยว่าน้ำดอกเทียนของใครเก็บไว้ได้นานที่สุด และน้ำดอกเทียนของใครสีสวยที่สุด
นางไม่เคยลงมือทำด้วยตนเอง แต่นางเห็นมามากนี่นา!
แถมยังมีเมิ่งฟางหลิงช่วยเหลือ นี่จึงไม่ใช่เรื่องยากเลย
เจียงเซี่ยนเม้มปากยิ้ม และพาพวกนางเข้าไปในห้องโถง โดยไม่เถียงกับพี่น้องสกุลฉีเช่นกัน
—
เจียงเจิ้นหยวนกำลังถามหลี่เชียนเรื่องการส่งสินสอด “…พยายามให้อภัยผู้อื่น ถึงอย่างไรการแต่งงานก็เป็นเรื่องมงคล หากสังหารมากเกินไปจะสูญเสียความสิริมงคลไป”
หลี่เชียนขานรับอย่างนอบน้อมและระมัดระวังว่า “ขอรับ” แต่ในใจกลับรู้ว่า ถึงอย่างไรเจียงเจิ้นหยวนก็ไม่เหมือนกับเขา
เจียงเจิ้นหยวนเกิดมาเป็นลูกหลานตระกูลขุนนาง ตอนที่เจียงเจิ้นหยวนเกิดนั้นตระกูลเจียงร่ำรวยมาหลายชั่วอายุคนแล้ว ในด้านเส้นทางการเป็นขุนนางก็มีผู้อาวุโสปกป้องให้ก้าวหน้าตามปกติ ไม่เหมือนตระกูลหลี่ของพวกเขาที่ดิ้นรนออกมาจากโคลนตม หากไม่เป็นโจร ตอนนั้นก็ไม่มีทางรอด เขาจำเป็นต้องฆ่าคนหนึ่งคนเพื่อตักเตือนคนมากมาย ทว่าเรื่องพวกนี้ก็ไม่จำเป็นต้องบอกเจียงเจิ้นหยวนเช่นกัน เจียงเจิ้นหยวนอาจจะเข้าใจ แต่ไม่มีทางที่จะรู้สึกเหมือนสัมผัสมาด้วยตนเอง แถมใ
