ละไม่เพียงแต่จะฆ่าคนของตระกูลหาน ทว่ายังจะพัวพันไปถึงอ๋องเจี่ยนด้วย เจ้าว่า…เขาจะไม่กังวลได้หรือ?”
ฮูหยินฝางก็เคยได้ยินเรื่องที่ผู้คนไม่ค่อยรู้ของหานจงสามีของท่านหญิงตงหยางมาบ้างเหมือนกัน จึงรู้ว่าสิ่งที่สามีเอ่ยไม่ใช่เรื่องโกหก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อก่อนตระกูลหานฐานะครอบครัวธรรมดาทั่วไป หลังจากแต่งงานกับท่านหญิงตงหยางก็เคยหลงระเริงครั้งหนึ่ง ตอนหลังอ๋องเจี่ยนก็เป็นคนออกหน้า ครั้งนี้หานถงซินได้รับเลือกให้เป็นฮองเฮา ก็เกรงว่าตระกูลหานจะยิ่งกำเริบเสิบสาน ถึงเวลานั้นอ๋องเจี่ยนจะยับยั้งไว้ได้หรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
“แล้วยังทางฝั่งท่านหญิงอู่หยาง” เจียงเจิ้นหยวนเอ่ยอย่างเฉยชาว่า “นางก็ไม่ใช่คนที่วางตัวอยู่ในกรอบเช่นกัน มีหลานสาวแบบท่านหญิงชิงอี๋ นางวางตัวอยู่ในกรอบได้สิถึงจะแปลก! ตอนนี้ข้าคิดดูแล้วยังดีที่เป่าหนิงของพวกเราเดินออกมาจากวังวนนั้นแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเราสองคนก็ยังไม่รู้ว่าจะเจอเรื่องกังวลอะไรอีก!”
ฮูหยินฝางพยักหน้าติดกันหลายครั้ง
สองสามีภรรยาถอนหายใจอยู่อีกพักหนึ่ง ถึงจะดับไฟเข้านอน
กว่าเจียงเซี่ยนจะได้ข่าว ก็เป็นอีกสามวันให้หลังแล้ว
ตอนนั้นนางก็ตกตะลึง และถามไป๋ซู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “เจ้าบอกว่าคุณหนูเติ้งของตระกูลอันลู่โหวแต่งงานกับไช่หยวนซื่อจื่อจิ้นอันโหว?”
“ใช่แล้ว!” ไป๋ซู่เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “คุณหนูใหญ่สกุลไช่แต่งงานกับจ้าวเซี่ยว และชิงอี๋เป็นฮองเฮา” นางพูดไปยังขยิบตา
