หากไม่ทำลายสิ่งเก่า ก็ไม่สามารถสร้างสิ่งใหม่ได้
ราชวงศ์หนึ่งอยู่นาน ก็จะทำให้ชนชั้นคงที่ รากหญ้าก็ลืมตาอ้าปากอีกครั้งได้ยาก จึงจำเป็นต้องทำลายธรรมเนียมที่ทำกันเป็นปกติ ถึงจะสร้างระเบียบขึ้นมาใหม่ได้
หลี่เชียนกับจินเซียวขังตัวอยู่ในห้องหนังสือทั้งวัน แม้แต่อาหารกลางวัน ปิงเหอก็เป็นคนยกเข้าไปในห้องหนังสือ
กว่าพวกเขาสองคนจะออกมาจากห้องหนังสือก็เป็นตอนเย็นแล้ว จินเซียวตื่นเต้นจนออกไปทันที โดยไม่กินแม้แต่อาหารเย็น หลี่เชียนดีกว่าเขาหน่อย พุ้ยข้าวสองถ้วยอย่างลวกๆ แล้วเรียกเซี่ยหยวนซีเข้าไปในหนังสือ ปิดประตูคุยกับเซี่ยหยวนซีต่อ จนกระทั่งท้องฟ้าสว่างเล็กน้อย เซี่ยหยวนซีถึงจะออกมาจากห้องหนังสือด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
หลี่เชียนแต่งตัวอยู่พักหนึ่ง และกินอาหารเช้าอย่างลวกๆ พลางคิดได้ว่าพายุทรายของต้าถงรุนแรงมาก จึงนั่งรถม้าไปกองบัญชาการต้าถง ละอองฝุ่นจะได้ไม่เปื้อนตัว
ระหว่างทาง ได้ยินเสียงร้องขายดอกอวี้หลาน
เขาคิดแล้วก็สั่งให้คนขับรถจอด ซื้อดอกอวี้หลานกำหนึ่ง แล้วเคาะประตูใหญ่ของร้านขายเครื่องประดับเงินทองร้านหนึ่งให้เปิด เขาซื้อลูกบอลหลิงหลงฉลุลาย พันกิ่งดอกไม้ชุบเงินที่แขวนไว้ตรงเอวขนาดเท่าไข่ห่านลูกหนึ่ง และบรรจุดอกอวี้หลานเข้าไป ถึงจะไปพบเจียงเซี่ยน
เจียงเซี่ยนกับเจียงลวี่กำลังกินอาหารเช้าเป็นเพื่อนฮูหยินฝางฝาง
พอได้ยินสาวใช้รายงาน ทั้งสามคนต่างก็ทำหน้างุนงง
“เช้าขนาดนี้ เขามาทำไ
