้ถนนตะวันตกมีคนเยอะมาก จนนั่งรถม้าเดินทางได้ช้ากว่าเดินเท้า ก็เพียงแค่หนึ่งก้านธูปเท่านั้น ก็ถึงหมู่บ้านจี่หนานแล้ว
หลิวตงเยว่จองห้องส่วนตัวไว้ที่นี่ล่วงหน้าแล้ว
พนักงานของโรงเตี๊ยมพาพวกเขาเข้าไปในห้องส่วนตัว
หลิวตงเยว่เปิดลูกกรงหน้าต่างฝั่งตะวันออกครึ่งบาน และเอ่ยว่า “ท่านหญิง ฝั่งตรงข้ามเป็นห้องส่วนตัวที่ลูกเขยเลี้ยงแขกขอรับ”
เจียงเซี่ยนนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น มือเขี่ยน้ำชาที่พนักงานของโรงเตี๊ยมเพิ่งจะนำมาให้เล่น และตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “รู้แล้ว”
หลิวตงเยว่จึงปิดลูกกรงหน้าต่าง และนำรายการอาหารที่สั่งเรียบร้อยแล้วมาให้เจียงเซี่ยนดู “ท่านว่ายังอยากเพิ่มหรือลดอะไรหรือไม่ขอรับ?”
เจียงเซี่ยนนั้นเนื่องด้วยระบบย่อยอาหาร ส่วนใหญ่จึงจะไม่กินอาหารข้างนอก สั่งมาก็ให้พวกไป๋ซู่กินเท่านั้น นางจึงไม่ตัดสินใจเองแล้วเช่นกัน นางส่งรายการอาหารให้ไป๋ซู่ และเอ่ยว่า “เจ้าตัดสินใจเถอะ!”
ไป๋ซู่พยักหน้า แล้วปรึกษากับพี่น้องสกุลฉีและเมิ่งฟางหลิงพลางกำหนดรายการอาหาร
พี่น้องสกุลฉีก็ถามถึงฉางเหริ่นตง “…ได้ยินว่าเป็นคนที่หมอหลวงเถียนแนะนำมา เขาจะมาเมื่อไรหรือ? แล้วต่อไปจะตามไปอยู่ที่ตระกูลหลี่หรือเปล่า? หากมีคนอยากหาหมอ ไปเชิญเขาออกไปรักษาคนไข้นอกสถานที่ที่บ้านของพวกเจ้าได้หรือไม่?”
“หากพวกเจ้าจะให้เขารักษาย่อมได้อย่างแน่นอน” เจียงเซี่ยนบอกพี่น้องสกุลฉีอย่างอ้อมค้อม ในเมื่อเชิญมาให้นางโดยเฉพาะ หลักๆ ก็คือดูแลร่างก
