ูกผู้ดีมีเงินอย่างเซ่าหยางสักนิด วันนี้บังเอิญเจอเซ่าหยางระหว่างทาง คุณหนูจินกับคุณหนูโหยวถึงพักที่หออี้เซียน เพื่อหลบเซ่าหยาง แต่สุดท้ายกลับเจอพวกเราเข้า…”
“ข้าก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน” ไป๋ซู่ก็กลายเป็นอารมณ์คึกคักขึ้นมาด้วย และเอ่ยว่า “พวกเจ้าว่า จะเป็นไปได้หรือไม่ว่าเซ่าหยางชอบคุณหนูจินมาก จึงจะแต่งงานกับนางให้ได้!”
“ก็อาจจะเป็นแบบนี้จริงๆ!” ฉีซวงเอ่ยว่า “คุณหนูจินเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งซานซี เซ่าหยางเป็นพวกมักมากในกามและติดสุรา! อาจจะเป็นเพราะเขาจะแต่งงานกับคุณหนูจินให้ได้ แล้วก็มีฮูหยินเฒ่าทั้งสองคอยผลักดันอยู่เบื้องหลัง และฮูหยินหลี่ว์ก็ไม่ยอมล่วงเกินแม่สามีเพื่อนาง ดังนั้นถึงใต้เท้าจินจะรู้ดีว่าเซ่าหยางไม่ใช่ลูกเขยที่ดี ก็ทำอะไรไม่ได้เช่นกัน จึงจำเป็นต้องตกลงให้คุณหนูจินแต่งงานกับเซ่าหยาง!”
แนวคิดของไป๋ซู่ได้รับการยอมรับ นางจึงดีใจมาก และถามฉีตานว่า “ข้ารู้ว่าตระกูลจินมีลูกชายหกคน นอกจากคุณหนูจินแล้ว ยังมีลูกสาวอีกกี่คนหรือ?”
“สองคน!” ฉีซวงรีบเอ่ยแทรก โดยไม่รอให้ฉีตานเอ่ยปากว่า “ในนั้นคนหนึ่งสิบขวบ อีกคนสองขวบ คนที่สองขวบนั้นไม่เคยเจอ ส่วนคนที่สิบขวบนั้นหน้าตาเหมือนคุณหนูจินมาก ต่อไปโตแล้วจะต้องเป็นผู้หญิงที่สวยมากเหมือนกันอย่างแน่นอน”
“เช่นนั้นก็ถูกแล้ว” แม่นมเมิ่งเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “สำหรับคนของตระกูลจินแล้ว คุณหนูจินจะดีแค่ไหน ก็เป็นเพียงหนึ่งในสามอยู่ดี”
“น่าสงสารเกินไปแล
