ฉีซวงยิ้มพลางเอ่ยว่า “วันเกิดของฮูหยินเฒ่าหวงคือเมื่อไรหรือ? ท่านแม่ทราบแล้วจะต้องไปร่วมสนุกด้วยอย่างแน่นอน พวกเราที่เป็นคนรุ่นหลังก็ควรไปคุกเข่าคำนับนางเหมือนกัน”
จินย่วนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เป็นแค่วันเกิดธรรมดาเท่านั้น จึงไม่รบกวนทุกคนเช่นกัน”
เหมือนไม่อยากเอ่ยเรื่องนี้มากนัก
ทุกคนจึงไม่อาจถามอะไรได้อีก
เจียงเซี่ยนเอ่ยถึงจินเซียว “ทำไมจินเซียวไม่อยู่กับพวกเจ้าล่ะ?”
ในเมื่อเป็นวันเกิดของยาย จินย่วนมาแล้ว จินเซียวก็ไม่มีทางที่จะไม่มา!
จินย่วนยังไม่ได้ตอบ คุณหนูโหยวก็เม้มปากยิ้มและเอ่ยแล้วว่า “ท่านพี่อาเซียวไปดื่มเหล้าเป็นเพื่อนสามีของท่านหญิงแล้ว เมื่อครู่พวกเรายังเจอพวกเขาอยู่เลย…”
เจียงเซี่ยนประหลาดใจ
คิดไม่ถึงว่าจินเซียวกับหลี่เชียนกำลังดื่มเหล้าอยู่ด้วยกัน
นางรู้สึกโกรธแค้นขึ้นมาเล็กน้อยทันที
ทำไมผู้หญิงที่ยังไม่ออกเรือนออกไปข้างนอกไม่ได้ แต่หลี่เชียนกลับสามารถเดินเล่นอยู่ข้างนอกได้?
โดยไม่ได้คิดสักนิดว่าตนเองก็นั่งดื่มชาอยู่ที่หออี้เซียนเหมือนกัน
เพียงแต่คุณหนูโหยวยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกจินย่วนถลึงตาใส่อย่างเฉียบขาดแล้ว
คุณหนูโหยวงุนงงมาก ทว่าก็ยังไม่หยุดพูด และเอ่ยต่ออย่างตะกุกตะกักว่า “พวกเขาอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ คุณชายเซ่าก็อยู่ด้วย…”
ครั้งนี้จินย่วนไม่ไว้หน้าคุณหนูโหยวแม้แต่นิดเดียว นางตวาดด่าชื่อของคุณหนูโหยวอย่างเย็นเยียบว่า “โหยวฮุ่ยเหนียง” และถามว่า “เจ้าจะหยุดได้หรือยัง
