ใครเป็นพี่ใครเป็นน้อง
ฉีตานยิ้มและเอ่ยว่า “พวกเราก็กลัวว่าท่านจะแยกไม่ออก ข้าจึงใส่ชุดสีแดง น้องสาวใส่ชุดสีเขียว”
เจียงเซี่ยนอับอายจนเหงื่อตก
ฉีซวงถามเจียงเซี่ยนว่า “วันนี้มีตลาดม้า ครั้งที่แล้วท่านพ่อรับปากว่าจะซื้อม้าให้พวกเราพี่น้องคนละตัว พวกเราอยากไปดูสักหน่อย ท่านหญิงอยากไปกับพวกเราหรือไม่?”
“ตลาดม้าอยู่ที่ใด? อยู่ไกลจากที่นี่หรือไม่? ทางเดินสะดวกหรือไม่?” เจียงเซี่ยนรักความสะอาดมาตั้งแต่เด็ก จึงกลัวว่าตัวจะเต็มไปด้วยฝุ่นที่สุด
“อยู่ตรงมุมตะวันตกเฉียงเหนือในเมืองต้าถงนี้เอง” ฉีตานเอ่ยอย่างเสียดายว่า “ข้าอยากไปที่ป้อมเต๋อเซิ่ง แต่ท่านพ่อไม่ให้”
“นี่ท่านพ่อก็หวังดีกับพวกเราเช่นกัน” ฉีซวงเอ่ยว่า “ป้อมเต๋อเซิ่งมีชนกลุ่มน้อยทางเหนือเยอะเกินไป ไม่ปลอดภัย”
พวกนางเป็นลูกสาวของแม่ทัพต้าถง ฐานะแบบนี้มีแรงดึงดูดที่ไม่ธรรมดาต่อชนกลุ่มน้อยทางเหนือ
ฉีตานถอนหายใจและเอ่ยว่า “ดังนั้นข้าก็ไม่ได้คิดที่จะไปป้อมเต๋อเซิ่งเหมือนกัน! แค่คิดในใจเท่านั้นเอง”
ฉีซวงหัวเราะ และเอ่ยกับเจียงเซี่ยนว่า “พวกเราออกมาจากตลาดม้า ยังสามารถไปกินอะไรนิดหน่อยที่ร้านหอแรกหรือร้านแหล่งประกายอัญมณีได้ด้วย ที่ร้านของพวกเขานอกจากจะทำเนื้อแพะได้ดีแล้ว นมแพะก็อร่อยมากเช่นกัน ไม่มีกลิ่นสาบแม้แต่นิดเดียว แถมยังสามารถเพิ่มพวกพุทราแดง ถั่วเขียว หรือดอกหอมหมื่นลี้ตามความชอบของแต่ละคนได้ด้วย พวกเราไปกินข้าวที่หอแรกเถอะ?”
เจียงเซ
