ึกว่าธรรมดา
แม้จะเป็นเช่นนั้น เขาก็ไม่อยากได้ยินคนอื่นสงสัยและตั้งคำถามกับบิดาของเขาเช่นกัน
ดังนั้นเขาจึงเปิดเผยเรื่องการหมั้นเมื่อวานทันที และถามฮูหยินฝางว่าต้องการอะไรเพิ่มสำหรับการแต่งงานหรือไม่
ฮูหยินฝางเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “พูดถึงต้องขอบคุณพ่อสามีมาก งานหมั้นเมื่อวานจัดได้สวยมาก รบกวนพ่อสามีกับลูกเขยแล้ว เรื่องแต่งงานก็จัดการได้เป็นระเบียบเรียบร้อยเช่นกัน พวกเราเห็นแล้วชอบมาก ไม่ได้ต้องการอย่างอื่น” พอเอ่ยถึงตรงนี้ น้ำเสียงของนางก็ชะงักไป และพึมพำว่า “ไม่รู้เหมือนกันว่าแม่สื่อได้บอกลูกเขยหรือไม่ว่า ตอนที่นางมาขอช่วงเวลาที่มีรอบเดือนของท่านหญิง พวกเราไม่ได้ให้…”
แม้หลี่เชียนจะอายุยังน้อยทว่ากลับมีประสบการณ์โชกโชนและทำอะไรสุขุมรอบคอบมาก เวลานี้ได้ยินเรื่องนี้ก็หน้าแดงก่ำและร้อนผะผ่าวทันทีเช่นกัน
“ข้า…ข้าได้ยินแล้ว…” เขาพึมพำอย่างไม่สบายใจว่า “ข้าเป็นคนไม่ให้ถามอีก…ท่านหญิงอายุยังน้อย และข้าก็อาจจะตั้งมั่นรักษาการณ์ที่ซานซี ข้าไม่อยากแยกจากท่านหญิง แค่อยากแต่งงานกับนางเร็วหน่อยเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่น แน่นอนว่าต้องเชื่อฟังฮูหยินกับไทฮองไทเฮาขอรับ…”
ครั้งนี้ฮูหยินฝางพอใจจริงๆ แล้ว
หลี่เชียนเป็นลูกชายคนโตและหลานชายคนโต และอายุมากกว่าเจียงเซี่ยนห้าปี ตามหลักแล้ว หลี่ฉางชิงก็ควรจะอยากอุ้มหลานแล้วเช่นกัน แต่เจียงเซี่ยนคลอดก่อนกำหนดตั้งแต่เด็ก ก่อนหน้านี้ไทฮองไทเฮาไม่คุยเรื่องแต่งงานให้เจ
