หรือ…”
เจียงลวี่ขอความเมตตาติดกันหลายครั้ง “ท่านแม่ ข้ารู้แล้ว ข้าไม่กล้าพูดว่าสิ่งที่ท่านทำล้วนเป็นเรื่องหยุมหยิมอีกแล้ว!”
ฮูหยินฝางเห็นลูกชายไม่รับการสั่งสอน ก็พูดอะไรต่อไปไม่ได้อีกเช่นกัน จึงแค่เร่งให้เขารีบไปพักผ่อน
เจียงลวี่ก่อกวนต่อหน้ามารดาเช่นนี้ ก็เริ่มเหนื่อยแล้วเช่นกัน จึงส่งไม้ทุบขาให้สาวใช้ที่รับใช้อยู่ข้างกาย และลุกขึ้นจะกลับห้อง
ทว่าเดินไปได้ไม่กี่ก้าวกลับถูกฮูหยินฝางเรียกเอาไว้ และเอ่ยว่า “พรุ่งนี้เจ้าหาเวลาไปที่ตระกูลหลี่หน่อย บอกว่าข้าอยากพบหลี่เชียน”
เจียงลวี่ค่อนข้างแปลกใจ จึงเอ่ยว่า “ท่านมีธุระอะไรกับเขาหรือ? ให้ข้าทำแทนหรือไม่”
“เรื่องพิธีแต่งงาน” ฮูหยินฝางเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “บอกเจ้าก็กลัวว่าเจ้าจะถ่ายทอดคำพูดตกหล่น เจ้าไปเรียกเขามาดีกว่า”
เจียงลวี่ขานรับติดกันหลายครั้ง แล้วถึงจะกลับห้องไป
———————————–
[1] ยามสอง = ช่วงเวลา 21:00 – 22:59 น.
[2] จูเก่อหญิง หมายถึง ผู้หญิงที่ฉลาดมากเหมือนจูเก่อเลี่ยงหรือขงเบ้ง