ง เขาอยู่ในอันดับที่สอง พี่ชายป่วยตายไปตั้งแต่เขาเข้าไปเป็นโจรในภูเขาได้ไม่นานเท่าไร ส่วนพี่สะใภ้ก็ทิ้งหลานชายที่ยังแบเบาะไปแต่งงานใหม่ แม้เขาจะยังมีลูกพี่ลูกน้อง ทว่าหากไม่หนีไปเพราะตอนนั้นเขาเป็นโจรและกลัวถูกราชสำนักเล่นงาน ก็คงเป็นโจรไปพร้อมกับเขาแล้ว ใช้ชีวิตอยู่ไปวันๆ แย่กว่าเขาเสียอีก อย่าว่าแต่แต่งงานกับลูกสะใภ้ท่านหญิงเลย แม้แต่ลูกสาวของตระกูลขุนนางธรรมดา ญาติเหล่านี้ก็อายที่จะแสดงตัวออกมาเช่นกัน จึงยิ่งไม่ต้องพูดถึงไปเสียบปิ่นปักผมให้ลูกสะใภ้ที่มีบรรดาศักดิ์เป็นท่านหญิง เกรงว่าเสียหน้าแล้วก็คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสียหน้าเพราะอะไร
ส่วนคนสกุลเหอภรรยาใหม่ของเขานั้น ตอนที่เขาแต่งงานกับนางก็กลัวว่าจะทำให้หลี่เชียนน้อยใจ จึงตั้งใจเลือกบุตรสาวจากครอบครัวชาวบ้านที่ฐานะต่ำต้อยโดยเฉพาะ นางติดตามเขามาหลายปีเดินออกไปก็ก้มหน้าห่อไหล่ไม่มีความก้าวหน้าอะไร เขาจึงยิ่งไม่อยากให้นางออกไปเพิ่มความวุ่นวายให้กับการแต่งงานของหลี่เชียน
ดังนั้นครั้งนี้หลี่ฉางชิงจึงเชิญฮูหยินหยางภรรยาของหลี่ขุยเจ้าเมืองไท่หยวนให้ช่วยไปเสียบปิ่นปักผมให้เจียงเซี่ยน
ฮูหยินหยางมาจากซั่งเหราเจียงซี เคยมีบรรพบุรุษเป็นราชเลขาธิการ แล้วก็เป็นตระกูลขุนนางที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงที่เจียงหนานเช่นกัน นางดูเหมือนอายุสามสิบกว่าๆ สวมเสื้อคลุมยาวลายเปี้ยนตี้จินสีน้ำเงินสดใส เกล้ามวยทรงกลม ติดดอกไม้ใหญ่ที่ประดับด้วยขนนกกระเต็นสีฟ้าฝังไข
