บทที่ 266 การคว้าโอสถทองคำ…ไม่มีทางรอด?
แม้ลวี่หยางจะมิได้ใคร่ครวญลงลึกอีกต่อไป ทว่าเขาก็ไม่ได้คาดเดาผิด เจินจวินผู้ยิ่งใหญ่ย่อมมิอาจเคลื่อนไหวเพราะผู้เยาว์คนหนึ่งได้จริงแท้แน่นอน
ลวี่หยาง…เป็นเพียงแค่ของแถม
ผู้ที่ติดต่อกับเจินจวินอั้งเซียวปี้รื่อผู้นั้นอย่างแท้จริง และใช้โลกหมื่นยุทธ โลกทับซ้อนที่ความเป็นเหตุผลลึกซึ้งยากจะตรวจสอบ เพื่อพบกันอย่างลับ ๆ ก็คือ “ซั่วฮ่วน” หากมิใช่เช่นนี้ เหตุใดเขาจึงต้องบุกจู่โจมราชันมังกรซุ่ยอิ๋งแห่งสำนักสี่สมุทรกันเล่า? ท่านคิดว่าเขาจะทำเพื่อแลกเปลี่ยนอะไรบางอย่างกับหญิงโง่เมี่ยวอินนั่นจริงหรือ? เป้าหมายของเขาแท้จริงแล้ว ก็คือครึ่งหนึ่งของวารีมังกรในร่มเงาที่อยู่ในมือซุ่ยอิ๋งต่างหาก!
สิ่งนั้นคือธาตุดินเฉินที่อั้งเซียวปี้รื่อเจินจวินกลับด้านหยินหยางสร้างขึ้นเองกับมือ!
ซั่วฮ่วนอาศัยมัน…จึงสามารถติดต่อกับเจินจวินผู้นั้นได้สำเร็จ และยามนี้เบื้องหน้า เจินจวินกล่าวเสียงเรียบเฉยขณะจ้องซั่วฮ่วนที่ก้มกราบอยู่กับพื้น
“เจ้ามีวิธีคว้าโอสถทองคำอยู่แล้ว เหตุใดจึงยังต้องมาพบข้าอีก?”
“ขอเจินจวินพิจารณาให้ถี่ถ้วน! ผู้น้อยหวาดกลัวยิ่งนัก…”
ซั่วฮ่วนกล่าวอย่างระแวดระวัง “บัดนี้เหล่าเจินจวินต่างก็มาหาผู้น้อย ล้วนต้องการให้ข้าพิสูจน์ธารน้ำยืนยาว ทำลายรากฐานแห่งหนทางของเจินจวิน ผู้น้อยมิอาจฝืนชะตาได้จริง ๆ…”
เจินจวินฟังแล้วก็จ้องเขาอีกครั้ง สายตานิ่ง แล้วแค่นหัวเราะเบา ๆ
“
