นประโยคเดียวคือ:
“อยากเป็นสุนัขของข้า?”
ผ่านไปชั่วขณะ เจินจวินจึงหัวเราะออกมาเบา ๆ
“ดี สมกับเป็นคนมีหัวคิด…ในเมื่อทุกฝ่ายต่างอยากให้เจ้าพิสูจน์ธารน้ำยืนยาว เช่นนั้นเจ้าก็จงไปพิสูจน์เถิด”
สิ้นเสียง ซั่วฮ่วนถึงกับรู้สึกวิงเวียน
‘อะไรนะ!? เขาให้ข้าไปพิสูจน์จริง!? เขาไม่ระแวงข้าเลยหรือ!?’
ในบัดดล ซั่วฮ่วนรู้สึกว้าวุ่น เขาคิดคำนวณมาหลายทาง คาดเดาท่าทีของเจินจวินไว้หลากหลาย และเตรียมตัวไว้เต็มที่
เขาแม้แต่คาดว่า เจินจวินอาจเห็นว่าการที่เขาพิสูจน์ธารน้ำยืนยาวนั้นกระทบต่อวิถีของท่าน
และด้วยความเกียจคร้านจะจัดการกับคนต่างแดน อาจจะตบเขาตายเสียให้จบ
ด้วยเหตุนี้ ร่างที่มาในโลกหมื่นยุทธจึงเป็นเพียงร่างจำแลง มิใช่ร่างแท้
แต่เขาคาดไม่ถึงเลยว่า…เจินจวินจะไม่ใส่ใจ!
ต้องรู้ว่า ไม่นานมานี้เพิ่งเกิดเรื่องจงกวงคว้าโอสถทองคำ พลิกชะตาดินเฉินจนบรรดาเจินจวินสิบกว่าท่านต้องเปิดศึกหนักกันไปหนึ่งรอบ
ในสถานการณ์เช่นนี้ ไฉนจึงยอมให้มีอีกคนไปพิสูจน์ธารน้ำยืนยาวได้?
เมื่อเห็นซั่วฮ่วนลังเล เจินจวินก็ยิ้มแย้ม
“เจ้าหากพิสูจน์ได้ แล้วเข้าสู่ยมโลก ข้าจะยิ่งเห็นค่าเจ้ามากยิ่งขึ้นในภายภาคหน้า”
‘เขาจะดึงธารน้ำยืนยาวเข้าสู่ยมโลก?’
‘เขาตั้งใจที่จะเข้าสู่วัฏสงสารจริงๆรึ?’
ในใจของซั่วฮ่วนพลันแปรปรวนหนักหนา แต่สีหน้ากลับยังเปี่ยมด้วยความสำนึกในบุญคุณ
“ขอบคุณเจินจวินโปรดเมตตา!”
“เพียงแต่ว่า…ท่านเจินจวิน ผู้น้อยจะคว้าโอสถทองคำไ
