วัง ตอนที่ไทฮองไทเฮาแต่งงาน ตอนนั้นนางยังคิดอยู่ว่า มิน่าเล่าตอนที่เหล่าสตรีชนชั้นสูงในเมืองหลวงสวมเครื่องประดับออกไปต้องมีคนติดตามอยู่ข้างกายโดยเฉพาะ เผื่อเครื่องประดับร่วงหล่นไปจะได้เก็บขึ้นมา…
สินเดิมของเจียงเซี่ยนกับสินสอดของตระกูลหลี่เทียบกันแล้วอีกไม่นานก็จะปรากฏออกมาว่าอันไหนมากกว่า!
ฮูหยินฉีอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ
แต่ฮูหยินฝางกลับคิดในใจว่า ตระกูลหลี่ก็ถือว่ารู้ความเช่นกัน รู้จักแลกเปลี่ยนทองใหม่และทำเครื่องประดับธรรมดาให้เจียงเซี่ยน สวมออกไปไม่ได้ ทว่าให้เป็นรางวัลแก่คนอื่นกลับมีหน้ามีตาเล็กน้อย
นางกับฮูหยินฉีไปที่ห้องข้างที่เจียงเซี่ยนพักด้วยกัน
เจียงเซี่ยนสวมเสื้อคลุมยาวทอลายแปดสัญลักษณ์มงคล[2]สีแดงเข้ม ผมสีดำสนิทเกล้าเป็นมวยทรงตกหลังม้า เพื่อเดี๋ยวจะได้เสียบปิ่นปักผม และกำลังนั่งอยู่บนเตียงอุ่นหลังใหญ่ใกล้หน้าต่าง โดยเมิ่งฟางหลิงกำลังป้อนไข่ตุ๋นให้อยู่ นางกินไปก็พูดไปด้วยว่า “ข้าอยากกินพุทราแดง”
ฮูหยินฉีถึงพบว่าไข่ตุ๋นนี้ตุ๋นพร้อมกับเม็ดเล็กๆ ที่ทำจากพุทราแดงกวน
นางเพิ่งเคยเห็นวิธีกินแบบนี้เป็นครั้งแรก
เมิ่งฟางหลิงลังเลเล็กน้อย
ฮูหยินฝางเอ่ยแล้วว่า “ห้ามให้นางกินพุทราแดง ระบบย่อยอาหารของนางแย่เกินไป นางกินแล้วไม่ย่อย”
“ข้ากินแค่ชิ้นเดียว” เจียงเซี่ยนชอบกินพุทราแดงที่ตุ๋นในไข่ตุ๋นแบบนี้มาก นางเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “หลายวันก่อนพระหงอีจากวัดถ่าย่วนเคยมาตรวจให้ข้า บอกว่าข้าสบายด
