หลี่จะต้องเชือดไก่ให้ลิงดูอย่างแน่นอน จัดการคนที่ไม่ระวังเพียงไม่กี่คน ก็ถูกคนลือเป็นฆ่าคนจำนวนมาก ท่านลองคิดดู เมืองชายแดนทางเหนือที่สำคัญทั้งเก้าแห่งเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์มาโดยตลอด มีฐานที่มั่นมากมาย มีโจรที่ใดกัน? ต่อให้ตระกูลหลี่อยากฆ่าคนจำนวนมาก นั่นก็ต้องมีคนให้พวกเขาฆ่าเช่นกัน? ยิ่งกว่านั้นเป่าหนิงแต่งงานเป็นเรื่องมงคล พวกเขาสะสมบุญวาสนายังไม่ทัน แล้วจะฆ่าคนอย่างง่ายดายได้อย่างไร? ท่านวางใจเถอะ มันไม่มีอะไรทั้งนั้น!”
ได้ยินคำบุตรชายฮูหยินฝางก็วางใจแล้ว
เจียงลวี่ยิ้มพลางเอ่ยว่า “น้องสาวออกเรือน ข้าก็ให้ของขวัญด้วยแล้วกัน? ไม่มากนักหรอก ให้ทองนางห้าร้อยตำลึงแล้วกัน”
ฮูหยินฝางประหลาดใจ จึงเอ่ยว่า “เจ้าเก็บเงินออมส่วนตัวได้มากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร? เงินนี้พ่อเจ้ารู้หรือไม่? เจ้าคงจะไม่ได้ทำอะไรที่ไม่เหมาะสมข้างนอกในนามจวนเจิ้นกั๋วกงใช่หรือไม่?”
แม้ตระกูลเจียงจะร่ำรวย ทว่ากลับเลี้ยงลูกชายอย่างเข้มงวด เงินเดือนของเจียงลวี่ไม่เกินห้าตำลึง จนกระทั่งเขามาฝึกฝนที่ต้าถง ถึงจะเพิ่มขึ้นเป็นห้าสิบตำลึง บางครั้งไม่พอ ฮูหยินฝางยังแอบยัดเงินส่วนตัวให้ลูกชายเล็กน้อยด้วย ในมือของเจียงลวี่แทบจะไม่มีเงินออมส่วนตัว
เจียงลวี่หัวเราะ และเอ่ยเสียงเบาว่า “ท่านแม่ นี่เป็นสิ่งที่ท่านพ่อทำให้ข้าเพื่อเกียรติยศ”
ฮูหยินฝางโล่งอก
เจียงลวี่ตะโกนว่า “ท่านแม่ ไม่ยุติธรรม ข้าถือทองห้าร้อยตำลึง ท่าน
