องวุ่นวายกับเรื่องนี้ไปอีกสี่ห้าปีถึงจะจบสิ้น ตระกูลเจียงสมกับที่เป็นตระกูลขุนนางที่ยืนหยัดมาอย่างยาวนาน พวกเขาวิเคราะห์และประเมินสถานการณ์อย่างแข็งกร้าวและเด็ดขาด ตระกูลหลี่ของพวกเราเทียบกับตระกูลเจียงแล้วยังห่างไกลกันมาก”
เซี่ยหยวนซียิ้มและเอ่ยว่า “เจ้าก็อย่าดูถูกตนเองเกินไปเช่นกัน ตระกูลหลี่ของพวกเรารบชนะอย่างต่อเนื่องจนไม่มีใครต่อต้านได้ที่ซานซี ก็พอที่จะทำให้ตระกูลขุนนางเหล่านั้นเกรงกลัวแล้ว ไม่อย่างนั้นพอข่าวเรื่องพระราชทานงานสมรสเผยแพร่ออกไป ทำไมตระกูลจินกับตระกูลเซ่าถึงกับส่งคนที่อยู่ในตำแหน่งสำคัญของตระกูลไปแสดงความยินดีกับใต้เท้าที่ซานซี”
หลี่เชียนยิ้มพลางเอ่ยว่า “ข้าไม่ได้ดูถูกตนเองเกินไป เพียงแค่คิดว่าพวกเราต้องเรียนรู้จุดแข็งของตระกูลเจียงเอาไว้เท่านั้น” แล้วเขาก็เอ่ยถึงเรื่องแต่งงานของตนเอง “เจ้ารีบมาจากไท่หยวนโดยเฉพาะ รู้ว่าที่บ้านเตรียมการไปถึงไหนแล้วหรือไม่?”
“อย่าว่าแต่ใต้เท้าเลย แม้แต่ท่านฝูอวี้รู้แล้วก็ดีใจมากเช่นกัน พูดไม่หยุดว่านายท่านโตแล้ว รู้จักสร้างเกียรติยศให้บรรพบุรุษกับวงศ์ตระกูลแล้ว” เซี่ยหยวนซีคิดถึงสภาพของหลี่ฉางชิง แล้วก็หัวเราะจนลืมตัวเล็กน้อย และเอ่ยว่า “ข้าได้ยินน่าฝูผู้ติดตามข้างกายใต้เท้าบอกว่า ใต้เท้าถวายราชโองการพระราชทานงานสมรสไว้ในห้องพระ แล้วก็จะเปิดอ่านก่อนนอนทุกคืน แถมยังส่งนายท่านเหอ[2]ไปคุมงานที่เฝินหยาง จะซ่อมแซมจวนเก่าที่เฝินหยางให้เ