สิ่งที่ไทฮองไทเฮาต้องการคือเจียงเซี่ยนมีครอบครัวอบอุ่น สามีภรรยารักใคร่ปรองดองกัน ไม่ใช่บรรดาศักดิ์หรือเงินเดือน
ใบหน้าของนางฉายแววไม่สบอารมณ์
ห้องอุ่นตะวันออกของวังฉือหนิงกลายเป็นเงียบสงบและอึมครึม
—
เวลานี้เจียงเซี่ยนถึงต้าถงแล้ว
ต้าถงเคยเป็นเมืองหลวง และตั้งแต่ก่อตั้งแคว้นเป็นต้นมาก็เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์ต่อเนื่องกันตามแนวป้องกันของกำแพงเมืองทางภาคเหนือ ราชสำนักตั้งตลาดม้าที่นี่ และมีกองบัญชาการต้าถงตั้งมั่นรักษาการณ์อยู่ที่นี่ ความเจริญและความคึกคักจึงยิ่งไม่ต้องพูดถึง
เจียงเซี่ยนเลิกม่านของรถม้าขึ้นมองออกไปข้างนอก
นอกจากป้ายร้านค้าจำนวนมากแล้ว ยังมีหญิงสาวที่สวมเสื้อคลุมลายนกสาลิกาปากดำมากมายกำลังเพลิดเพลินกับแผงลอยข้างทาง แค่เห็นก็รู้ว่าประเพณีพื้นเมืองปราดเปรียวและห้าวหาญมากกว่าเมืองหลวงเสียอีก
นางยังเห็นร้านอาหารที่ขายเนื้อแพะมากมายด้วย
ฉีตานบอกนางว่า “ที่เมืองของพวกเรานี้มีชนกลุ่มทางเหนือมาค้าขายมากมาย เนื้อแพะจึงค่อยๆ เป็นที่นิยมขึ้นมาอย่างแพร่หลาย ร้านที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ ‘หอแรก’ ตรงหอกลองถนนตะวันตกกับ ‘แหล่งประกายอัญมณี’ ตรงถนนใต้เล็ก แล้วก็ ‘หมู่บ้านจี่หนาน’ ตรงถนนเหนือใหญ่กับ ‘หอเฟิ่งหลิน’ ตรงตรอกเก้าหอ แต่สองร้านนี้นั้นร้านหนึ่งทำอาหารซานตงอร่อย อีกร้านทำอาหารเหนืออร่อย หากท่านหญิงรู้สึกสนใจ อาหารมื้อเย็นของพวกเราวันนี้ก็สามารถสั่งมาโต๊ะหนึ่งได้”
เจีย