องสาวที่เติบโตมากับกระหม่อม ถึงเวลานั้นจะต่างอะไรกับการที่นางถูกจิ้งไห่โหวกักบริเวณ?”
“เสด็จย่ายังจำองค์หญิงถงอันธิดาองค์ที่สามของฮ่องเต้พระองค์ก่อนได้หรือไม่?”
“นางยังอยู่เมืองหลวง ผูกคอตายไปสามวันแล้วกรมวังถึงจะได้ข่าว”
“ดังนั้นกระหม่อมจึงรู้สึกว่าเสด็จแม่ก็พูดมีเหตุผลเช่นกัน”
“ฉะนั้นเจียหนานแต่งงานกับหลี่เชียนดีกว่า! ถึงแม้ฐานะของเขาจะไม่ได้มีอำนาจมากนัก แต่บนโลกใบนี้มีใครมีอำนาจมากจนเทียบฐานะของเจียหนานได้ด้วยหรือ?” จ้าวอี้เอ่ยพลางลุกขึ้นไปอยู่ข้างกายไทฮองไทเฮาและจับมือของไทฮองไทเฮา พลางเอ่ยว่า “กระหม่อมถึงมาปรึกษาเรื่องนี้กับเสด็จย่า”
ท่าทางของเขาจริงใจและจริงจัง หากมองในสายตาของคนอื่นอาจจะซาบซึ้งมาก ทว่าไทฮองไทเฮากลับรู้ว่า เขาไม่ได้ไปพบเฉาไทเฮาเลย และสิ่งที่ทำในหลายวันนี้ก็เย็นชาและไร้ความปราณี ไทฮองไทเฮาจึงอดที่จะระวังตัวขึ้นมาไม่ได้ นางไม่รู้ว่าจ้าวอี้มีความคิดชั่วร้ายอะไรอีก จึงรู้สึกกังวลมาก แต่กลับไม่กล้าแสดงออกทางสีหน้าแม้แต่นิดเดียว และเอ่ยอย่างจริงจังและระมัดระวังว่า “ฝ่าบาทมีเรื่องอะไรจะปรึกษาหม่อมฉันหรือ? หม่อมฉันอยู่ในวังหลังมานาน แล้วก็อายุมากแล้ว ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะตัดสินใจให้ฝ่าบาทได้หรือไม่!”
“พูดถึงก็เป็นเรื่องดีเหมือนกัน” สีหน้าของจ้าวอี้ถ่อมตัวมากขึ้น ทว่าในดวงตากลับฉายแววได้ใจอย่างเบาบาง นี่ทำให้ไทฮองไทเฮากระวนกระวายมากขึ้น “เจียหนานก็เหมือนน้องสาวของกร
