้
กระบี่อ่อนของเจียงลวี่พุ่งไปที่คอของหลี่เชียนอย่างรวดเร็วเหมือนแส้
นี่หากฟันลงบนคอ…หลี่เชียนจะรอดหรือ!
เจียงเซี่ยนหน้ามืดไปพักหนึ่ง
ในใจของนาง หลี่เชียนเป็นคนที่กล้าหาญและแข็งแกร่ง ฟ้าถล่มลงมาเขาก็ไม่มีทางล้มลงมาโดยตลอด…เพราะการปรากฏตัวของนาง เขาจึงเป็นคนสนิทของเฉาไทเฮา และก็เพราะการปรากฏตัวของเขา เขาฉุดนางมาแต่งงาน…เขาจะไม่ตายที่นี่เพราะนางใช่หรือไม่?
เป็นมาคนมาสองชาติ นางไม่เคยคิดว่าหลี่เชียนจะตายมาก่อนเลย!
หัวใจของเจียงเซี่ยนเหมือนรัวกลอง นางร้อนใจเป็นอย่างมาก
เหมือนยืนอยู่ริมหน้าผา หากไม่ระวังก็จะถูกลมพัดตกลงไปในสระน้ำลึก
นางอยากอ้าปากตะโกนบอกหลี่เชียนว่า ‘ระวัง’ ก็กลัวว่าหลี่เชียนจะเสียสมาธิและกลายเป็นทำให้เจียงลวี่ได้เปรียบ นางอยากตะโกนบอกเจียงลวี่ว่า ‘หยุดมือ’ ก็กลัวเจียงลวี่จะถามนางว่าทำไมถึงช่วยคนนอก แล้วถึงเวลานั้นนางจะตอบอย่างไร?
เจียงเซี่ยนความคิดตีกันยุ่งเหยิง จนไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดีกันแน่ไปชั่วขณะ
แต่ทางหลี่เชียนหันตัวและก้มศีรษะหลบกระบี่อ่อนของเจียงลวี่แล้ว
เจียงเซี่ยนเห็นแล้วก็โล่งอก
แค่เจียงลวี่สะบัดข้อมือ กระบี่อ่อนก็วาดเป็นวงกลมกลางอากาศ และวาดไปที่เอวของหลี่เชียน
หลี่เชียนเขย่งปลายเท้า และตีลังกาครั้งหนึ่งกลางอากาศ และตกลงข้างกายเจียงลวี่ ทว่าดาบพิชิตอาชาในมือกลับจรดลงบนข้อมือของเจียงลวี่
กระบี่อ่อนของเจียงลวี่ร่วงลงบนพื้น
ปากที่ปิดอยู่ของเจียงเซี่ยนส่งเสี
