ัง!
หลี่เชียนสูดหายใจลึก
จงเทียนอี้ผิวปากใส่เจียงลวี่ทีหนึ่ง “ร่ำรวยจริงๆ! ข้าเพิ่งเคยพบคนใช้กระบี่อ่อนเป็นครั้งแรก ดูเหมือนซื่อจื่อจะสำเร็จทั้งมวยภายในมวยภายนอก”
เจียงลวี่ไม่เอ่ยสิ่งใด สายตาที่มองเขาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว
หลี่เชียนยื่นมือออกไปหาปิงเหอที่อยู่ข้างกาย
มิน่าเล่าเจียงลวี่ถึงน้าวธนูที่ต้องใช้แรงสองต้านได้ตั้งแต่อายุยังน้อย
ไม่ใช่ว่าเจียงลวี่มีพละกำลังมหาศาลตั้งแต่เกิด ทว่าตระกูลเจียงมีเคล็ดลับในการฝึกวิทยายุทธ
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่หลี่เชียนรู้สึกถึงความแตกต่างของตระกูลหลี่กับตระกูลเจียง
ตระกูลหลี่เป็นวิทยายุทธที่ดิ้นรนเพื่อป้องกันตัวและรักษาชีวิตในยุคที่ระส่ำระสาย แต่ตระกูลเจียงกลับยืนฝึกฝนลูกหลานของตนเองผ่านการถ่ายทอดและการสืบทอดมาอย่างยาวนาน ตระกูลหลี่สามารถเดินมาถึงวันนี้ได้ เพราะได้รับความโปรดปรานจากสวรรค์และโชคดีมากจริงๆ
ปิงเหอส่งดาบประจำตัวให้หลี่เชียน
สายตาของเจียงลวี่ทอประกายเล็กน้อย
หลี่เชียนใช้ดาบพิชิตอาชาที่ธรรมดามาก
ฐานที่มั่นทางเหนือของราชสำนักในเวลานี้ต่างก็ใช้ดาบแบบนี้กันทั้งนั้น
หากเป็นคนอื่น เจียงลวี่จะต้องไม่สนใจอย่างแน่นอน
ทว่าคนที่ใช้ดาบแบบนี้คือหลี่เชียน
เขาคิดไปถึงแผนการหลอกลวงแต่ละขั้นของหลี่เชียนก่อนหน้านี้ แล้วก็รู้สึกผิดปกติขึ้นมาทันที
เจียงลวี่รู้สึกกังวลมาก แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความดื้อรั้น เขาเอ่ยกับองครักษ์ที่ตามเขามาเสียงดังว่า “พี่น้