่มาหลายรุ่น คิดว่าตระกูลของคุณชายก็คงเป็นพวกชนชั้นสูงที่ใช้ชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือยเหมือนกัน หรือว่าอยากให้คนรับใช้ของข้าชี้แนะหญิงรับใช้ในบ้านของคุณชายสักหน่อย?”
นัยน์ตาของจงเทียนอี้ฉายแววโมโห
ท่านหญิงมาจากตระกูลสูงศักดิ์ ต้องบริสุทธิ์ไร้ราคี สุภาพเยือกเย็น ใจกว้าง อ่อนโยน และเป็นแบบอย่างของสตรีในใต้หล้าไม่ใช่หรือ? ทำไมพอเอ่ยปากก็เหน็บแนมและหัวเราะเยาะเขาว่าเป็นคนที่รวยขึ้นมาอย่างกะทันหันแบบนี้
ทว่าเขายังไม่ทันเอ่ยปาก หลี่เชียนก็ยิ้มและเอ่ยกับเจียงเซี่ยนแล้วว่า “เจ้าอย่าสนใจเขาเลย เขาตั้งใจว่าจะเป็นจอมยุทธพเนจรตั้งแต่อายุสิบห้า หนึ่งปีสามร้อยหกสิบห้าวัน ไม่กี่วันที่เขาอยู่บ้านฉลองปีใหม่ได้นั้น ท่านป้าจงก็ต้องจุดธูปให้พระโพธิสัตว์อีกสองสามดอกแล้ว นี่เขาเห็นหลิวตงเยว่รู้จักกาลเทศะ จึงอิจฉาน่ะ!”
คำพูดนี้ทำให้หลิวตงเยว่เกือบจะน้ำตาไหลออกมา
รู้จักกาลเทศะหรือ!
ในวังไม่รู้ว่ามีขันทีตั้งเท่าไรที่รับใช้เหล่าชนชั้นสูงโดยไม่เคยผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวตลอดชีวิต ก็ไม่ได้รับคำชมแบบนี้เลย
เขารีบก้มหน้าลง กลัวว่าน้ำตาจะทะลักออกมา
