ทฮองไทเฮาที่ติดตามมาและยังคงอยู่ที่เดิมไม่รู้ว่าหยิบไม้โบยออกมาจากไหน เขาตวาดพวกขันทีที่อยู่ในลานกว้างว่า “ยืนชิดกำแพงให้หมด”
ไม่เพียงแต่ตวาดด่าขันทีเหล่านั้น พวกขันทีที่เดิมทีดูเรื่องสนุกอยู่หลังหน้าต่างก็รีบหดศีรษะกลับไปเช่นกัน
ทั้งกรมวังเงียบสงัดจนไม่มีเสียงแม้แต่นิดเดียว
เฉาเซวียนฝืนยิ้มออกมา
เห็นได้ชัดว่าไทฮองไทเฮาเตรียมการไว้ก่อนแล้ว เขาอยู่ที่นี่ทั้งห้ามไม่ได้และคิดวิธีที่ดีกว่าไม่ออก ก็สู้ตามไทฮองไทเฮาไปดีกว่า
เขาจึงรีบไปที่ฝ่ายตราประทับ
เห็นหัวหน้าขันทีฝ่ายตราประทับพาขันทีสองสามคนคุกเข่าอยู่ที่ลานกว้าง ส่วนไทฮองไทเฮายืนอยู่บนขั้นบันได และมองท้องฟ้าที่อยู่ไกลๆ ด้วยสายตาเย็นชา ใบหน้าที่เดิมทีเมตตาและอ่อนโยนนั้นเย็นเยียบ ขันทีคนหนึ่งที่สวมเครื่องแบบระดับหกถูกขันทีที่ติดตามไทฮองไทเฮามากดลงบนพื้น กระดาษสาที่เปียกแล้วปิดหน้าอยู่ และกำลังดิ้นรนอย่างสุดชีวิตเพราะหายใจไม่ออก
————————————
[1] สี่สิ่งล้ำค่าในห้องหนังสือ ได้แก่ พู่กัน หมึก กระดาษ และจานฝนหมึก
[2] อักษรก่วนเก๋อ แบบตัวอักษรมาตรฐานของหนังสือราชการสมัยราชวงศ์ชิง
