ปที่ฝ่ายตราประทับอย่างนั้นหรือ?
ทว่าไม่มีหนังสือมอบจากกองตราประทับ ฝ่ายตราประทับก็ไม่กล้าประทับตราหรอก
ไทฮองไทเฮาน่าจะรู้ดีสิ
นี่นางจะทำอะไร?
สถานที่ขนาดเท่าฝ่ามือของกรมวัง หัวหน้าขันทีสิบสองฝ่ายทำงานที่กรมวังทั้งหมด แม้แต่ตอนที่เฉาไทเฮาอยู่ ก็สุภาพและมีมารยาทกับพวกเขาเช่นกัน ไทฮองไทเฮามาด้วยตนเอง จึงไม่มีทางปิดบังได้ ทว่านี่ล้วนเป็นเรื่องเล็ก กลัวก็แต่ว่าเนื้อหาในราชโองการจะหลุดออกไป
เฉาเซวียนอดที่จะเอ่ยอีกครั้งไม่ได้ว่า “ไทฮองไทเฮาว่า พวกเราต้องคิดหาทางไปเอาหนังสือราชการที่กองพิธีการก่อนหรือไม่…”
ไทฮองไทเฮาไม่สนใจเขาด้วยซ้ำ นางเพียงแค่เร่งขันทีที่แบกเกี้ยว “เร็วหน่อย!”
เหล่าขันทีไม่กล้าชักช้า จึงเริ่มวิ่งเหยาะๆ
เฉาเซวียนจนปัญญา จึงจำต้องตามไป
ไม่นาน พวกเขาก็เข้าไปในกรมวัง
ขันทีที่ไปๆ มาๆ ต่างเห็นแล้วก็ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
ไทฮองไทเฮาส่งสัญญาณให้ขันทีที่ติดตามมา “ปิดประตู!”
ขันทีที่ติดตามอยู่ข้างกายนางหิ้วเหล่าขันทีกับรองหัวหน้าขันทีที่ยังเดินไปไม่ไกลกลับมาทันที และปิดประตูใหญ่
ไทฮองไทเฮาก็ถามเหล่ารองหัวหน้าขันทีที่ถูกหิ้วเข้ามานั้น “ฝ่ายตราประทับอยู่ที่ไหน?”
คนที่สามารถเดินอยู่ที่นี่ได้ไม่ใช่คนโง่ รองหัวหน้าขันทีคนนั้นดูขี้ขลาด และรีบเอ่ยทันทีว่า “กระหม่อมจะพาไทฮองไทเฮาไปเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ”
ไทฮองไทเฮาพยักหน้า เมิ่งฟางหลิงจึงประคองไปทางตะวันตก
เฉาเซวียนลังเลขึ้นมา
ขันทีคนหนึ่งของไ
