หนานไปกับเขาได้อย่างไร?”
แม้จะเอ่ยเช่นนี้ ทว่าเจียงเจิ้นหยวนก็นึกถึงที่เจียงเซี่ยนช่วยตระกูลหลี่หลายครั้ง ในใจจึงแอบเชื่อไปบ้างแล้ว
เจียงเจิ้นหยวนรักและทะนุถนอมคนรุ่นหลังมาตลอด ยิ่งกว่านั้นพออายุค่อยๆ มากขึ้น ความสามารถในการควบคุมจิตใจก็ยิ่งยอดเยี่ยม ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นจินเซียวหรือเติ้งเฉิงลู่ ต่างก็เพิ่งเคยเห็นเจิ้นกั๋วกงแผ่จิตสังหารกระจายออกมาแบบนี้เป็นครั้งแรก
ทั้งสองคนอดที่จะตัวสั่นพร้อมกันไม่ได้
จินเซียวเอ่ยอย่างตรงไปตรงมามากขึ้นว่า “วันนั้นข้ากับพวกจ้าวเซี่ยวไปคารวะไทฮองไทเฮาที่ภูเขาวั่นโซ่วด้วยกัน และเจอหลี่เชียนเข้า เขาออกมาจากตำหนักเล่อโซ่วที่ท่านหญิงพักพอดี พวกเราเลยรู้จักกัน และตอนหลังก็กลับเมืองหลวงด้วยกัน หลังจากนั้นไม่กี่วัน เขามาหาข้า บอกว่าอยากให้ข้าช่วยชวนพวกท่านหญิงเจียหนานไปเที่ยวที่หมู่บ้านที่ต้าซิงหน่อย ตอนนั้นข้ายังสงสัยอยู่ว่า ข้ากับเขาไม่ได้สนิทกัน เขาคิดอย่างไรถึงให้ข้าช่วยเขา ปรากฏว่าก่อนที่ข้าจะถามเขา เขาบอกข้าว่า บิดาของเขาไปรับราชการที่ซานซีแล้ว และสองสามปีนี้ก็คงจะไม่กลับมาแล้ว หากเขาเชิญท่านหญิงเจียหนานไปเป็นแขกที่ซานซี ก็กลัวว่าท่านกับท่านพี่อาลวี่จะไม่อนุญาต…” จินเซียวเอ่ยพลางมองเจียงเจิ้นหยวนอย่างลำบากใจเล็กน้อย “จึงตัดสินใจแอบไปกันสองคน…แล้วเขาก็เอาเทียบขอพบของท่านมาให้ข้าฉบับหนึ่ง บอกว่าพวกเขาไม่ได้ตั้งใจทำให้ผู้อาวุโสในตระกูลเสียใจ เพียงแค่ให้ข้
