ม่เห็นด้วยว่า “ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าข้ากำลังมีความสุขที่ได้ช่วยเหลือคนอื่นล่ะ?”
ทั้งสองคนเอ่ยถึงเรื่องความถูกผิดสลับกันไปมา
“พอได้แล้ว!” เจียงเจิ้นหยวนตวาดเสียงดังแทรกคำพูดของทั้งสองคน และถามจินเซียว “พวกเขาไปซานซีแล้วจริงๆ หรือ?”
“น่าจะใช่ขอรับ!” จินเซียวก็ไม่กล้ายืนยันเช่นกัน และเอ่ยว่า “หลี่เชียนรับราชการที่กองบัญชาการซานซี บิดาของเขาเป็นแม่ทัพซานซี และซานซีก็เป็นบ้านเกิดของตระกูลหลี่ เขาอยากแต่งงานกับท่านหญิง แต่ไม่ได้มอบสินสอดให้ตระกูลเจียง อย่างไรก็คงจะให้ผู้อาวุโสของตระกูลหลี่ออกหน้าทำพิธีแต่งงานให้เสร็จสมบูรณ์”
เจียงเจิ้นหยวนพยักหน้า แล้วให้คนไปเรียกเจียงลวี่กับหวังจ้าน และเอ่ยว่า “เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พวกเขาสองคนฟัง แล้วให้พวกเขาพาคนห้าสิบคนขี่ม้าไปซานซีอย่างเร็วที่สุด เอาตราประทับกับเทียบขอพบของข้าไป หากไม่ได้ก็ระดมกำลังทหารจากกองบัญชาการต้าถง ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องพาเจียหนานกลับมาให้ได้”
ผู้ติดตามวิ่งไปทางเรือนที่เจียงลวี่อาศัยอยู่
แล้วเจียงเจิ้นหยวนก็เรียกเด็กรับใช้มาคนหนึ่ง และเอ่ยว่า “เจ้าไปเชิญเฉาเซวียนเฉิงเอินกงมา”
เด็กรับใช้ขานรับและจากไป
————————————
[1] ประหารเก้าชั่วโคตร นับจากตนเองขึ้นไป 4 รุ่น และนับลงไปอีก 4 รุ่น คือ เทียด, ทวด, ปู่ย่าตายาย, พ่อแม่, ตนเอง, ลูก, หลาน, เหลน และลื่อ เท่ากับฆ่าล้างทั้งตระกูล
