สาวที่เกิดจากภรรยาเอกให้เป็นอนุภรรยาของจ้าวเซี่ยว หรือกระทั่งเป็นเมียบ่าว ขอเพียงจ้าวเซี่ยวรับของขวัญไว้ได้ ตอนช่วงปีใหม่หรือเทศกาลอื่นๆ ที่เชิญนักแสดงเข้ามาแสดงในบ้าน ไม่รู้ว่ามีครอบครัวตระกูลขุนนางตั้งเท่าไรที่ภูมิใจว่าสามารถเชิญจ้าวเซี่ยวมาร่วมงานได้ ทว่าคนสองคนที่โดดเด่นแบบนี้ ต่อหน้าท่านหญิงเจียหนานก็มีแต่ต้องถูกเลือกเท่านั้น
“ดังนั้นหากนางทะเลาะกับข้า ข้ายังมั่นใจอยู่บ้าง” หลี่เชียนเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ที่นางปฏิบัติกับข้าอย่างสุภาพแบบนี้ เพราะไม่อยากคุยกับข้ามากนัก นางเห็นข้าเป็นคนธรรมดาข้างกายที่ไล่ออกไปให้จบเรื่อง ก็เหมือนกับเจ้าโกรธ ต้องใช้ทั้งแรงกายแรงใจและใช้ปัญญา นั่นก็เพราะสิ่งนี้หรือเรื่องนี้สำคัญกับเจ้ามาก ดังนั้นเจ้าถึงได้ใช้ความคิดแก้ไขมัน แต่หากเจ้าไม่สนใจเรื่องนี้แล้ว เจ้ายังจะสิ้นเปลืองความคิดไปทำไม? เจียงเซี่ยนก็คงไม่อยากแม้แต่เปลืองสมองคิดเรื่องข้า”
“พรุ่งนี้พวกเราก็จะเข้าสู่อาณาเขตของซานซีแล้ว ยิ่งกว่านั้นจงเทียนอี้ยังรอพวกเราอยู่ที่ด่านเหนียงจื่อ”
“ทางจวนเจิ้นกั๋วกงนั้นก็น่าจะปิดไม่ได้แล้วเช่นกัน”
“ก่อนหน้านี้ข้ามั่นใจครึ่งหนึ่งว่านางจะอยู่ที่นี่”
“ทว่าตอนนี้ข้าไม่มั่นใจแม้แต่นิดเดียว”
“ข้ารู้สึกกลัวมาก”
“หากเจียงลวี่ตามมา แล้วนางจะตามเจียงลวี่กลับเมืองหลวง…”
เขาควรจะทำอย่างไร?
สีหน้าของหลี่เชียนฉายแววงุนงงเล็กน้อย
อวิ๋นหลินไม่เคยเห็นหลี่เชียนเป็นแบ
