มยังกล้าเอ่ยความผิดพลาดของหลี่เชียนลับหลังหลี่เชียนด้วย
หลิวตงเยว่คิดว่า ท่าทีของหลี่เชียนในตอนนี้ต่างหากที่เป็นหน้าที่ที่ขุนนางควรปฏิบัติตาม
เจียงเซี่ยนไม่เอ่ยสิ่งใด
หลี่เชียนไม่มีทางหายตัวไปอย่างไร้สาเหตุ
หากไม่ไปเตรียมการเดินทางต่อไปก็ต้องเกิดเรื่องบางอย่างที่ไม่คาดฝันขึ้น
ลองคิดดูแล้ว พวกเขาก็รีบเดินทางติดต่อกันมาสองวันแล้ว
นางก็ไม่ได้ลงจากรถม้ามาสองวันแล้วเช่นกัน แม้กระทั่งอยากจะเข้าห้องส้วมก็ต้องจัดการในรถม้าเช่นกัน
เพียงแต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
หากพวกเจียงลวี่ตามมาแล้วก็ดี
ตั้งแต่นางออกจากหมู่บ้านจนถึงตอนนี้เกือบห้าวันแล้ว ไร่พืชทางการเกษตรข้างทางยิ่งน้อยลงเรื่อยๆ และแทนที่ด้วยเนินดินสีเหลืองกับป่าเขาหลายแห่ง
หากนางเดาไม่ผิด แม้พวกเขาจะยังไม่เข้าสู่อาณาเขตของซานซี ทว่าก็อยู่ใกล้ซานซีมากแล้วเช่นกัน
เจียงเซี่ยนมือเท้าแข็งทื่อ กว่าจะลงจากรถม้าด้วยความช่วยเหลือของหลิวตงเยว่ได้ก็ไม่ง่ายเลย
อวิ๋นหลินกับเหล่าผู้คุ้มกันของหลี่เชียนล้อมวงกันกินเสบียงอยู่ข้างกองไฟ กาดีบุกใบใหญ่ที่ถูกรมจนดำสนิทตั้งอยู่บนกองไฟ
ไม่เห็นหลี่เชียน แล้วก็เด็กอายุสิบห้าสิบหกที่อยู่ข้างกายหลี่เชียนคนนั้น
พอได้ยินเสียง คนที่อยู่ข้างกองไฟก็หันกลับมามอง เมื่อเห็นหลิวตงเยว่ประคองเจียงเซี่ยนยืนอยู่ข้างรถม้า พวกเขาก็พากันหันกลับไปอีก เหมือนเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น
พวกเขากำลังรักษาธรรมเนียม ‘ชายหญิงมิควรใกล้ชิดกั
