ลหลิงซวีของเขายังไม่สมบูรณ์ จำต้องเก็บเกี่ยวปราณให้สมบูรณ์ยิ่ง จึงจะถึงเกณฑ์แปรเปลี่ยนเป็นถ้ำสวรรค์
สุดท้ายคือฐานะ
“ข้าตอนนี้หากพูดตามจริงเป็นเพียงเจินเหรินผู้ยิ่งใหญ่ เทียบได้กับระดับวางรากฐานปลาย แต่ยังไม่ถึงขั้นสมบูรณ์ด้วยซ้ำ นี่คือข้อด้อยโดยกำเนิดของข้า!”
ซั่วฮ่วนขมขื่นใจ โลกทับซ้อนที่เขาจากมาแม้ไม่เล็ก แต่ก็เพียงก่อรูปตำแหน่งมรรคผลไว้คร่าว ๆ เท่านั้น เอาเข้าจริงแล้วยังไม่เทียบเท่ากับโลกหมื่นยุทธเสียด้วยซ้ำ มิน่าจึงกลายเป็นสนามศึกชิงวิถี และในฐานะชาวโลกนั้น ระดับของเขาจึงมีข้อจำกัดโดยกำเนิด
ที่แข็งแกร่งที่สุดก็คือระดับวางรากฐานปลาย!
หากไม่กลับชาติมาเกิดฝึกใหม่ ก็ไม่มีทางถึงขั้นวางรากฐานสมบูรณ์ได้เลย อย่าว่าแต่หลอมแก่นแท้ทองคำ แล้วจะเอาอะไรมาหนุนแดนมงคล?
สามด่านยาก ทุกด่านล้วนขวางทาง
‘แต่ข้าก็ใกล้หมดอายุขัยแล้ว ชาวโลกหวนเค่อก็ล้มตายหมดสิ้น! เหลือเพียงข้า หากข้าตายอีก โลกหวนเค่อก็สูญสิ้นจริง ๆ!’
คิดถึงตรงนี้ แววตาลังเลของซั่วฮ่วนก็แน่วแน่ขึ้นมาในทันที เขาไร้รองเท้าให้ถอด ย่อมไม่กลัวสิ่งใด ต่อให้ไม่สำเร็จรวมโอสถก็ต้องตาย แต่หากสำเร็จก็ยังมีหวังรอด แล้วจะกลัวอะไร? ชนชั้นไร้รากฐานเช่นเขา หากไม่กล้าสู้ก็ไร้หนทางรอด
คิดได้ดังนั้น ซั่วฮ่วนก็ลงมือทันที
กระจกฟ้าลวงของเมี่ยวอินเจินเหรินถูกเขายืมมาใช้โดยพลัน ม่านกลก็ถูกปรับเปลี่ยนใหม่อย่างคล่องแคล่ว ไม่ช้าก็เห็นภาพเรืองรองผุดขึ้นบนกระจกอีก
