คนที่ถูกกองขุนนางฝ่ายบู๊ของกรมกลาโหมส่งเข้ามากลางคันอย่างเขา ได้รับความโปรดปรานจากฉีเซิ่งและลุงของนาง นั่นเป็นเรื่องที่ยากมากทีเดียว
ชาติก่อนตอนแรกนางก็เลื่อนตำแหน่งให้เขาเพราะเหตุนี้เหมือนกัน
ตอนนี้เขาบ้าไปแล้วหรือเปล่า?!
เจียงเซี่ยนต่อว่าหลี่เชียนอยู่ แต่ในใจกลับรู้สึกแปลกๆ เล็กน้อย
ชาติก่อนเขาไม่ได้เจอนางเร็วขนาดนี้ และมาเป็นแม่ทัพได้อย่างมั่นคงมากตลอดทาง…ทว่าเวลานี้เรื่องราวกลับยุ่งเหยิงไปหมด
ท่านลุง ท่านป้า ไทฮองไทเฮา เจียงลวี่…ไม่มีคนที่หลอกง่ายสักคน
บวกกับจ้าวเซี่ยว…เฉาเซวียน ไป๋ซู่ที่เข้ามาเกี่ยวพันกับเรื่องราวเหล่านี้…
นางคิดแล้วก็รู้สึกปวดศีรษะ จนอดที่จะนวดขมับไม่ได้
หลิวตงเยว่เห็นแล้วก็กังวลมาก จึงรีบเอ่ยว่า “ท่านหญิง ไม่สบายหรือเปล่าขอรับ? ไม่สบายตรงไหนขอรับ?”
เดินทางไกลมาถึงสถานที่ทุรกันดารและหาสถานที่พักแรมไม่ได้แบบนี้ หากท่านหญิงป่วย ก็ยุ่งยากแล้ว!
“ไม่เป็นไร!” เจียงเซี่ยนเอ่ย นางไม่มีแรงจะโกรธแล้ว “แค่รู้สึกว่าเรื่องนี้ยุ่งยากมาก สองสามวันนี้ต้องรบกวนเจ้าแล้ว ไว้กลับวังแล้ว ข้าจะทูลไทฮองไทเฮา ถึงเวลานั้นก็เลื่อนตำแหน่งให้เจ้าเป็นรองหัวหน้าขันทีระดับสี่”
หลิวตงเยว่ดีใจจนออกนอกหน้า เขาอยากคุกเข่าขอบพระคุณ แต่ก็ไม่มีที่ จึงทำได้เพียงเอ่ยว่า “ท่านหญิง ข้าจะทำตามที่ท่านสั่งอย่างแน่นอนขอรับ”
รองหัวหน้าขันทีระดับสี่อะไรนั้นเขาไม่กล้าคิดแล้ว หากหลีกเลี่ยงโทษประหารชีวิตได้
