เจอกับอะไร
ในความคิดของเขาคำนินทาไม่กี่คำไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น
เกรงว่าถึงเวลานั้นอาจจะเสียชีวิตก็ได้
แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น เขาก็ไม่เคยกลัวเช่นกัน
สิ่งที่เขาตัดสินใจ เขาก็ยอมรับผลที่จะตามมา!
ท่าทางที่ใจกว้างและไร้ความเกรงกลัวของหลี่เชียนทำให้อวิ๋นหลินไม่รู้จะพูดอะไรต่อแล้ว
กลับกลายเป็นหลี่เชียนที่ยิ้มออกมากับท่าทางของเขา และเอ่ยว่า “เอาล่ะ เจ้าไปพักเถอะ! ท่านหญิงไม่มีทางที่จะไปกับพวกเราอย่างเงียบๆ แบบนี้อย่างแน่นอน ระหว่างทางเจ้าคอยจับตาดูหลิวตงเยว่ไว้ให้ดีก็พอ ข้ายังอยากให้เขารับใช้ท่านหญิงอยู่ หากกำจัดเขาไปแล้ว เวลาแบบนี้ ข้าจะไปหาหลิวตงเยว่อีกคนมาจากไหน”
เพราะคิดว่าพวกเขาอาจจะต้องปะทะกับเจียงลวี่อย่างดุเดือด และท่านหญิงก็อ่อนแอเกินไปจนแตะต้องไม่ได้ หากพาสาวใช้ไปอีกคน ก็อาจจะไม่ได้รู้ใจนางเท่าคนที่เคยอยู่ข้างกายนาง จึงหิ้วหลิวตงเยว่ขึ้นรถมา
อวิ๋นหลินยิ้มพลางขานรับว่า “ขอรับ” แต่กลับไม่จากไปทันที ทว่าเอ่ยว่า “สักวันหนึ่ง…ท่านจะเสียใจที่ทำเช่นนี้หรือไม่?”
หากเจียงลวี่ตามไปถึงซานซี แล้วสุดท้ายท่านหญิงเจียหนานยังตัดสินใจที่จะกลับเมืองหลวงกับเจียงลวี่
หลี่เชียนเงียบไปครู่หนึ่ง และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าไม่รู้ว่าวันข้างหน้าข้าจะเสียใจที่ทำเช่นนี้หรือไม่ แต่เวลานี้ข้ากลับมีความสุขที่ข้าทำเรื่องนี้ตามความปรารถนาของตนเอง!”
อวิ๋นหลินมองเขาอย่างเงียบๆ โดยไม่พูดอะไร
ใบหน้าที่ไร้รอยยิ้มของห
