งหนีตามหลี่เชียน และเขารู้เรื่องแล้วไม่แจ้งให้ทราบ เขาก็ไม่มีแม้แต่สถานที่ฝังศพหลังตายด้วยซ้ำ หากท่านหญิงถูกหลี่เชียนลักพาตัวมา และเขาตายด้วยความจงรักภักดีและความกล้าหาญ ก็จะได้มีศพที่สภาพสมบูรณ์ และพอถึงปีใหม่หรือเทศกาลสำคัญก็จะได้รับการจุดธูปเซ่นไหว้ที่สถานที่ฝังศพชั่วคราว
เทียบกันแล้ว แน่นอนว่าเขายอมให้หลี่เชียนลักพาตัวท่านหญิงเจียหนาน
เจียงเซี่ยนเหมือนไม่รู้จะตอบอย่างไรดีไปชั่วขณะ
แน่นอนว่านางไม่ได้สมัครใจไปกับหลี่เชียน แต่หากนางบอกว่าหลี่เชียนลักพาตัวนาง ด้วยนิสัยของหลิวตงเยว่ เขาอาจจะตะโกนเสียงดังหรือคิดหาทางหนีออกไปแจ้งข่าว หากสำเร็จก็ยังดี ทว่าหากไม่สำเร็จ เขาอาจจะถูกหลี่เชียนฆ่าปิดปาก
นางจะให้หลิวตงเยว่เสียชีวิตเพราะนางไม่ได้
“เรื่องนี้เจ้าอย่าสนใจเลย!” เจียงเซี่ยนเอ่ย “เจ้าสนใจแค่ทำตามที่ข้าสั่งก็พอแล้ว” แล้วก็กำชับเขาอีก “เจ้าอย่าเผชิญหน้ากับพวกเขาเด็ดขาด ตราบใดที่ยังมีชีวิตก็ยังมีอนาคตและความหวัง มีแต่คนที่มีชีวิตอยู่เท่านั้นที่จะได้ใช้ชีวิตที่ดีกว่า”
แน่นอนว่าเหตุผลนี้หลิวตงเยว่ย่อมเข้าใจ
ทว่าเขายิ่งอยากรู้ให้แน่ชัดว่าท่านหญิงหนีตามหลี่เชียนหรือถูกหลี่เชียนลักพาตัวกันแน่แล้ว!
เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงว่าสุดท้ายแล้วเขาต้องทำอย่างไรกันแน่ถึงจะถูกต้อง
หลิวตงเยว่รู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก
หากทั้งสองคนไม่ได้รักกัน แล้วหลี่เชียนลักพาตัวท่านหญิงเจียหนานเพื่ออะไรกันแน่เล่า?
อย่าง
