่านางจะเกิดอาการง่วงสะลึมสะลือขึ้นมาเล็กน้อย
ทว่าในใจนางยังคงไม่สบายใจเช่นเดิม
ไม่ใช่ว่าไม่สบายใจที่ไปซานซี
นางรู้ว่า เวลานี้นางหายตัวไป ไม่นานพี่ชายของนางก็จะตามหา
แล้วก็ไม่ได้รู้สึกไม่สบายใจเพราะคิดว่าหลี่เชียนจะทำร้ายร่างกายนางเช่นกัน
นางรู้ว่า หลี่เชียนยังไม่เลวทรามขนาดนั้น
เจียงเซี่ยนเพียงแค่คิดว่า ต่อให้เวลานี้เขาเห็นคุณค่าของนางแค่ไหน ทว่าสักวันหนึ่งเมื่อนางกับตระกูลหลี่ต้องการให้หลี่เชียนเลือก นางก็ต้องเป็นฝ่ายที่ถูกทอดทิ้งอย่างแน่นอน
นางไม่อยากโศกเศร้าแบบนั้น!
นางไม่อยากอ้างว้างแบบนั้น!
นางไม่อยากวางตนเองไว้ในตำแหน่งที่ฐานะต่ำต้อยแบบนั้น
เจียงเซี่ยนโซเซอยากผลักหลี่เชียนออกไป
ทว่าความจริงแล้วนางก็เพียงแค่โบกมืออย่างอ่อนระโหยโรยแรง
“หลี่เชียน เจ้าส่งข้ากลับไปเถอะ! ข้ารับรองว่า เรื่องนี้จะเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น” นางรู้สึกว่าวิงเวียนศีรษะ ร่างกายก็ร้อนเล็กน้อยเช่นกัน “เจ้าควรจะเชื่อในตัวข้า คำพูดที่ข้าพูดออกมา ข้ารักษาคำพูดอย่างแน่นอน”
นางรู้ว่าเขาอยากแต่งงานกับนางจริงๆ และเขาก็แค่จะทอดทิ้งนางต่อหน้าผลประโยชน์ที่ใหญ่ขึ้นเท่านั้นเอง
นี่เป็นธรรมดาของคน
ดังนั้นนางจึงไม่ดูถูกเขาด้วยการเอ่ยว่าจะช่วยให้ตระกูลหลี่ได้เลื่อนตำแหน่งขุนนางและร่ำรวยขึ้นเช่นกัน
————————————-
[1] ล้วงหยิบของในกระเป๋า หมายถึง ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก
[1] ล้วงหยิบของในกระเป๋า หมายถึง ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก
