ิก็ต้องตกใจแทบตาย
“ถึงเวลานั้นค่อยว่ากันแล้วกัน!” นางเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “ถึงอย่างไรฝ่าบาทก็ต้องให้หม่อมฉันใช้ชีวิตกับเขาสักสองสามปีกระมัง? หากฝ่าบาทเพิ่งจะแต่งตั้งให้เขาเป็นจวิ้นอ๋อง แล้วเขาหย่ากับหม่อมฉัน จะไม่ทำให้เขาสบายโดยไม่ต้องลงแรงอะไรเลยงั้นหรือ”
“เช่นนั้นข้าจะยับยั้งสาส์นที่เขาขอให้แต่งตั้งเป็นซื่อจื่อเอาไว้ ทำให้เขาร้อนใจไปเปล่าๆ” จ้าวอี้คุยมั่วซั่วกับเจียงเซี่ยนอย่างเลื่อนลอยอยู่นานมาก และกลับไปอย่างอารมณ์ดี
แต่เจียงเซี่ยนกลับรู้สึกเหนื่อยมาก และอยากจะให้จ้าวอี้ตั้งฮองเฮาเดี๋ยวนี้ ถึงเวลานั้นนางผลักฮองเฮาออกมา ให้พวกเขาสองคนไปอวดฉลาดและหลอกกันเอง
นางก็จะได้พักเช่นกัน
ดังนั้นตอนที่เจียงลวี่เข้าวังมาชวนนางไปเล่นในหมู่บ้านใหญ่แห่งหนึ่งในเมืองหลวงวันมะรืน นางจึงสนใจมากและถามว่า “ยังมีใครไปอีก?”
เจียงลวี่ยิ้มและเอ่ยว่า “จ้าวเซี่ยว จินเซียว เติ้งเฉิงลู่ พวกเฉาเซวียนก็ไป ข้ากลัวว่าผู้หญิงอย่างเจ้าจะอึดอัดที่อยู่ในกลุ่มพวกเรา จึงชวนคุณหนูไป๋แห่งจวนเป่ยติ้งโหวไปเป็นเพื่อนเจ้า”
“นี่ท่านอยากชวนข้าออกไปขยับตัวมากขึ้นหรือว่ามีแผนการอื่นกันแน่?” เจียงเซี่ยนยิ้มพลางหยอกพี่ชายของตนเองเล่น
เจียงลวี่หัวเราะเล็กน้อย และเอ่ยว่า “นี่ข้าก็ทำเพื่อน้องสาวของข้ามิใช่หรือ?”
เขาหยอกเจียงเซี่ยนกลับ
เจียงเซี่ยนท่าทางลำบากใจ
จ้าวเซี่ยวไม่อยู่พักฟื้นที่บ้านดีๆ ออกมาร่วมสนุกด้วยทำไม?
พอคิดถึงตรงนี้ นางก
