่หล่อเหลาเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ พอเข้ามาก็คุกเข่าลงตรงหน้าเฉาไทเฮาทันที และเอ่ยอย่างลนลานว่า “ไทเฮา รีบไปช่วยซื่อจื่อจิ้งไห่โหวเถอะพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทจะฆ่าเขา…แล้วก็ซื่อจื่ออันลู่โหวด้วย…” พอเอ่ยจบก็รู้สึกว่าทำแบบนี้ไม่เหมาะสม จึงรีบคลานเข่าไปทางไทฮองไทเฮา และเอ่ยว่า “ไทฮองไทเฮา ฮองไทเฮา รีบไปทอดพระเนตรเถอะพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทหยิบดาบมาแทงซื่อจื่อจิ้งไห่โหวจนบาดเจ็บแล้ว…”
ทั้งสองคนตกใจมากจนหน้าถอดสี พวกนางไม่มีเวลาสนใจอะไรมากนัก จึงลุกขึ้นยืนและไปทันที
ขันทีคนนั้นลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เห็นเฉาไทเฮายืดหลังตรงและก้าวเดินอย่างมั่นคงและมีพลัง เพียงไม่กี่ก้าวก็ทิ้งไทฮองไทเฮาที่อายุมากแล้วไว้ข้างหลังแล้ว เขาจึงเข้าไปประคองไทฮองไทเฮาทันที และเดินตามเฉาไทเฮาไปตำหนักเหรินโซ่วอย่างรวดเร็ว
เฉาไทเฮาเห็นขันทีคนนั้นตามไม่ทัน ก็เรียกชื่อของขันทีคนนั้นด้วยเสียงเฉียบขาดทันที “หย่งเซิ่ง ฝ่าบาทหยิบดาบทำร้ายซื่อจื่อจิ้งไห่โหวด้วยพระองค์เองได้อย่างไร เจ้าบอกข้ามาให้ชัดเจน”
หย่งเซิ่งประคองไทฮองไทเฮาเดินไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับตอบว่า “ฝ่าบาทไปที่ตำหนักเหรินโซ่วได้ไม่นาน ซื่อจื่อจิ้งไห่โหว ซื่อจื่ออันลู่โหว และแม่ทัพจินก็มาพ่ะย่ะค่ะ บอกว่ารับคำสั่งจากไทฮองไทเฮาให้มาคารวะไทเฮา ตอนนั้นฝ่าบาทก็ทรงกริ้วมาก ทรงเรียกคนไปหาและถามถึงเรื่องแต่งงานของทั้งสามคน แม่ทัพจินบอกว่าคำสั่งของพ่อแม่ คำพูดของแม่สื่อ เรื่องแต่งงานของเขาก็
