ียวเป็นบุตรชายคนโตของจินไห่เทาแม่ทัพไท่หยวน…” นางเล่าเรื่องราวของทุกคนรอบหนึ่ง “ก่อนหน้านี้คิดว่ายังจัดการเรื่องนี้ไม่เรียบร้อย จึงไม่ได้ทูลฝ่าบาท ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครไปพูดจาไร้สาระต่อหน้าพระพักตร์ฝ่าบาท เช้าวันนี้ตอนขามาฝ่าบาทยังตั้งพระทัยจอดเรือเพื่อถามข้าเรื่องนี้โดยเฉพาะ ข้าคิดว่าในเมื่อทุกคนต่างรู้เรื่องนี้กันแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องพยายามปิดบังแล้วเช่นกัน จึงอยากลองถามว่าเจ้าคิดว่าเด็กคนไหนดี?”
ถึงนางจะไม่ชอบการวางตัวของเฉาไทเฮา ทว่าก็ไม่เคยปฏิเสธว่าเฉาไทเฮาเป็นผู้หญิงที่มีความสามารถคนหนึ่ง
เฉาไทเฮายากที่จะปิดบังความประหลาดใจได้
นางไม่เชื่ออย่างแน่นอนว่าไทฮองไทเฮาปิดบังทุกคน เพราะเรื่องแต่งงานของเจียงเซี่ยนยังไม่มีวี่แววแม้แต่นิดเดียว เพียงแต่นางคิดว่าตนเองมาถึงขั้นนี้แล้วก็ไม่น่าจะมีใครเชื่อนางแล้ว คิดไม่ถึงว่าเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ไทฮองไทเฮากลับมาถามนางถึงภูเขาวั่นโซ่วโดยเฉพาะ…ทว่าพอคิดอีกที นี่ก็เป็นเรื่องที่ไทฮองไทเฮาทำได้จริงๆ …ในความคิดของนาง แม้ไทฮองไทเฮาจะไม่ได้ฉลาดมากเล่ห์ แต่กลับรู้จักตนเองเป็นอย่างดี ไทฮองไทเฮาไม่เคยคิดว่าตนเองถูกอยู่เสมอ เวลาเจอเรื่องยากที่ตนเองแก้ไม่ได้ก็จะไปหาคนที่เก่งกว่าตนเอง
พอคิดถึงตรงนี้ นางอดที่จะถอนหายใจด้วยความหดหู่ไม่ได้
บางทีคนอย่างไทฮองไทเฮาต่างหากที่เป็นคนที่มีวาสนา!
“เลือกจ้าวเซี่ยวแล้วกัน!” นางเอ่ย “ผู้หญิงจำเป็นต้องพึ่งพาผู้ชาย จินเซีย
