วหม่อมฉันก็ไม่พูดถึงแล้ว ในตระกูลมีผู้ชายมากขนาดนั้น ต่อให้เป่าหนิงแต่งงานไป และแต่งตั้งบรรดาศักดิ์ให้จินเซียวเข้าวัง ตระกูลขุนนางที่ ยืนอยู่ในใต้หล้าด้วยความดีความชอบทางการรบอย่างตระกูลจินนั้น เป่าหนิงก็ไม่มีสิทธิตัดสินใจเรื่องในจวนอยู่ดี”
“หม่อมฉันว่าเขาไม่เห็นจะเก่งตรงไหน ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงได้ถูกเลือก? หรือเป็นเพราะว่าเด็กคนนี้หน้าตาดีมาก? แต่ผู้ชายหน้าตาดีมากแค่ไหน ไม่มีอำนาจและอิทธิพลเป็นที่พึ่ง อย่างมากที่สุดแค่สิบปีก็โรยราแล้ว หน้าตาดีจะมีประโยชน์อะไร?”
“ส่วนอันลู่โหวเป็นโหวที่ว่างงาน เขาเชื่อฟังเหมือนแกะน้อยที่ถูกขังและเลี้ยงไว้คอกตั้งนานแล้ว หากฝ่าบาทไม่ยอมให้เป่าหนิงแต่งงานกับคนอื่น จวนอันลู่โหวจะเอาอะไรมาปกป้องนาง?”
“จวนจิ้งไห่โหวนั้นถึงแม้จะไกลหน่อย แต่ในมือของพวกเขามีกองทัพเรือกองหนึ่ง หม่อมฉันยังเคยจับตาดูกองกำลังติดอาวุธของพวกเขาด้วย นอกจากกองทัพเรือแล้วอย่างน้อยที่สุดพวกเขายังมีกำลังทหารจากฐานที่มั่นห้าแห่ง จะบอกว่าเป็นผู้ครองพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ก็ไม่ถือว่าเกินไปเช่นกัน และจ้าวเซี่ยวก็เป็นซื่อจื่อที่ไร้ที่ติ ไว้เป่าหนิงแต่งงานกับเขาแล้ว มีท่านกับเจิ้นกั๋วกงสนับสนุนเป่าหนิงอยู่เบื้องหลัง ตระกูลจ้าวก็เป็นสายเลือดของราชวงศ์ จวนจิ้งไห่โหวจะเลื่อนขึ้นมาเป็นจวนจวิ้นอ๋องก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล และใครก็ขัดขวางไม่ได้”
“เป่าหนิงก็เป็นจวิ้นอ๋องเฟย[1]อย่างแท้จริงแล้ว”
“
